خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 416

سال 1070 در بولاق در گذشت و همانجا به خاک سپرده شد.»(1)

(22) حدیث ولایت به لفظ: «الله ولیی و أنا ولی المؤمنین، و مَنْ کُنتُ ولیّه فهذا ولیّه»

این حدیث را نسائی از نقل حسین بن حریث نقل کرده است: «خداوند، ولیّ من است و من ولیّ مؤمنانم. و هر کس من ولی او باشم، پس این ولی اوست. بار الها یاری کن هر کس یاریش کرد و دشمن بدار هر کس با او دشمنی کرد. و پیروز کن هر کس او را پیروزی داد.»(2)

شکی نیست که خداوند ولی است، یعنی متولی امور مردم است، و همین معنی مراد از ولایت پیامبر است و همچنین ولایت علی علیه السلام.

معنای ولایت خداوند که بیانش کردیم، در کتاب های تفسیر و غیر آن به صراحت آورده اند:

نیشابوری در تفسیر آیه الکرسی گوید: «الله ولی الذین آمنوا» یعنی: متولی کارهایشان و عهده دار مصالحشان، فعیل بمعنی فاعل.»(3)

قاری در کتاب الحرز الثمین - شرح الحصن الحصین، در شرح دعای «اللهم انّی أعوذبک من العجز و الکسل... اللهم آت نفسی تقواها...أنت ولیها...» گوید:

«ولیّ یعنی تصرف کننده در آن ومصلح و مربی آن. و مولاها، یعنی نصرت دهنده و نگهدارنده اش. حفنی گفت: عطف تفسیری است.»

(23) کلام پیامبر به بریده: «این را مگو، او شایسته ترین مردم (اولی الناس) نسبت به شماست بعد از من»

وقتی بریده از حضرت علی علیه الصلوه والسلام شکایت کرد، رسول خدا او را از آن کار به شدت بازداشت. و همین گونه با وهب بن حمزه رفتار فرمود، هنگامی که از حضرت علی علیه السلام عیب جویی کرد، و فرمود: این را مگو...

این جمله در روایت این افراد آمده است:

1- خلاصه الاثر فی اعیان القرن الحادی عشر 3/201.
2- الخصائص: 101.
3- تفسیر النیشابوری: 3/22، که در حاشیه طبری چاپ شده است.