خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 6

پس چرا «تأویلش متعیّن می شود»؟

می گوید: «پس اجماع بر حقانیت ولایت ابوبکر و دوشاخه آن است».

بنابراین تمام این تلاش ها، مانند آن است که ابن تیمیّه اصل حدیث را انکار می کند. نیز تحریف هایی، آن گونه که در روایت بخاری، بغوی و پیروان شان است و نیرنگ بازی ها، آن گونه که در گفته های ابن حجر مکّی است.

همه ی آنها برای اجماع ولایت ابوبکر و دو شاخه آن است، یعنی: ولایت عمر و عثمان!!

چند نکته در این حدیث

کسی که در لفظ های حدیث ولایت دقّت کند، به مطالبی دست می یابد؛ حدیثی که در مناسبت های گوناگون از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم صادر شده است.

روایت عمده ی آن، چنین است که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم وخالد بن ولید را به فرماندهی دو لشکر به یمن فرستاد؛ با این عنایت که اگر دو لشکر به هم رسیدند، حضرت علی علیه السلام فرمانده ی کل باشد. لفظ ها و آشفتگی های این خبر به گونه ای است که جلب توجه می کند و شایسته عنایت است که چنین خلاصه می شود:

1_ وجود افرادی که در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم دشمنی حضرت علی علیه السلام را داشتند. بریده می گوید: «علی را دشمن داشتم به گونه ای که هرگز کسی را چنان دشمن نمی دانستم، و دعوت مردی از قریش را که دوست نداشتم، تنها بر پایه ی دشمنی با علی پذیرفتم. آن مرد، در رأس یک گروه ارسال شد. و با او هم صحبت شدم. این هم صحبتی فقط بدان روی بود که بُغض علی داشت.» این مرد، خالدبن ولید بود که دنبالش فرستاده بود و بریده او را همراهی کرد (چنان که در حدیث های دیگر آمده است)، لیکن اینجا تصریح به دشمنی می کند، و به نام تصریح نمی کند!!

2_ اینان همچنین در پی فرصتی بودند تا از حضرت علی علیه السلام نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم بدگویی کنند. لذا هنگامی که حضرت علی علیه السلام از خمس، آن کنیز را گرفت، خالد به بریده گفت: «فرصت را غنیمت بشمار» و این مطلب را برای پیامبر نوشت. بریده بر آن شد تا این خبر را در مدینه ی منوره شایع کند (البته نام افراد در این خبر نیامده است): «او را خبر داد تا از چشمش بیفتد»!!

3_ بریده (خودش و گروهی که خالد همراه او فرستاد) پیامبر را از کار علی آگاه کرد و او را دشنام داد و نامه ی خالد را برای حضرتش خواند و آن را تصدیق کرد. رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم به شدت خشمگین شد و فرمود: «علی را رها کنید، علی را رها کنید، علی را رها کنید» و به بریده چنین فرمود: «آیا علی را دشمن می داری؟» گفت: «آری». گفت: «او را دشمن مدار». بریده گفت: