خوارج از دیدگاه نهج‌البلاغه‌ صفحه 87

در مجامع عمومي

خوارج در نماز جماعت عمومي شركت نمي‌كردند اما براي دادن شعار و آزار رساندن به علي (ع) در اجتماع نمازگزاران حاضر مي‌شدند، روزي هنگامي كه حضرت به جماعت ايستاد و مشغول نماز شد ناگاه «ابن الكواء» كه يكي از خوارج بود فرياد زد و اين آيه را به عنوان اعتراض به رويه‌ي آن حضرت قرائت كرد.

و لقد اوحي اليك و الي الذين من قبلك لئن اشركت ليحبطن عملك و لتكونن من الخاسرين.

آيه با پيغمبر روي سخن دارد و مي‌فرمايد اي پيامبر به تو و پيامبران پيش از تو گفته شد كه اگر از دين خارج شويد اعمال گذشته‌تان ناديده گرفته مي‌شود و در رديف زيانكاران قرار مي‌گيريد. با خواندن اين آيه نسبت به آن حضرت كه ايمان مجسم بود اين اعتراض را داشتند كه او در ميدان صفين با قبول كردن موضوع حكميت كافر شده است و همه زحمات او بر باد رفته و بي‌حاصل است ولي اميرمومنان بنا به قانون: اذا قرء القران فاستمعوا له و انصتوا يعني هنگامي كه در برابر شما قرآن مي‌خوانند شما در هر حالي هستيد به آن گوش فرادهيد و ساكت و آرام باشيد.

مانند كوهي از متانت ساكت ايستاد تا خواندن آيه تمام شد سپس قرائت نماز را شروع كرد، باز آن مرد خارجي آيه را از سر گرفت حضرت نيز مجددا ساكت شد او چندين بار با اين عمل اميرمومنان را از ادامه نماز بازداشت، عاقبت امر حضرت براي اينكه هم جواب او را داده باشد و هم نماز به هم نخورد اين آيه را تلاوت كرد فاصبر ان وعد الله حق و لا يستخفنك الذين لا يوقنون [62] شكيبا و ثابت‌قدم باش كه وعده خداوند درست است مبادا مردم نااستوار و بي‌ايمان تو را سبكسار و متزلزل كنند.