کتابخانه بالقرآن

الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 103

صفحه 103

ستمگری است که گمراه باشد و گمراه کند و سنت آشکار را بمیراند و بدعت متروک را زنده کند و من خود شنیدم پیامبر (ص) می‌فرمود: روز رستاخیز امام ستمگر را می‌آورند و هیچ یاری دهنده و عذرخواهی برای او نیست و او را به دوزخ می‌افکنند و در آن همچون آسیا سنگ به چرخش در می‌آید و به قعر دوزخ فرو می‌شود و من تو را از خداوند و خشم او بر حذر می‌دارم که عذاب خداوند سخت و دردناک است و تو را بر حذر می‌دارم که مبادا همان امام این امت باشی که کشته می‌شود و همانا گفته می‌شود در این امت امامی کشته می‌شود که با کشته شدن او قتل و خونریزی شروع می‌شود و تا روز رستاخیز ادامه می‌یابد و امور این امت بر او مشتبه می‌شود و فتنه‌ها چنان می‌جوشد که حق را نمی‌بینند و باطل برتری می‌جوید و مردم در آن می‌افتند، افتادنی؛ و همچون موج در تلاطم و خروش خواهند بود.

(1) عثمان به علی (ع) گفت: با مردم سخن بگو که مرا مهلتی دهند تا از عهده مظالم ایشان برآیم. علی (ع) گفت: آنچه در مورد مدینه است، مهلتی نمی‌خواهد و در موارد دیگر هم مهلت همان اندازه است که فرمان تو به آنان ابلاغ شود. عثمان گفت: به خدا سوگند فهمیدم و دانستم که چه می‌گویی و به خدا سوگند اگر تو خلیفه می‌بودی من هرگز تو را خشمگین نمی‌ساختم و بر تو عتاب نمی‌کردم و اگر رعایت پیوند خویشاوندانت را می‌کردی و گرهی از کار ایشان می‌گشودی بر تو اعتراض نمی‌کردم و هیچ گونه بدی انجام نمی‌دادم.
(2) پس از این گفتگو عثمان به مسجد آمد و خشمگین بر منبر نشست و گفت: هر چیز را آسیبی و هر کار را آفتی است. آفت این امت و بیماری این نعمت، گروهی هستند که عیبجو و طعنه‌زننده‌اند؛ آنچه را که دوست می‌دارید برای شما آشکار می‌سازند و آنچه را دوست نمی‌دارید از شما پوشیده می‌دارند و همواره برای شما سخن می‌گویند و چون شتر مرغ از نخستین بانگ‌زننده پیروی می‌کنند. خوشترین آبشخورها در نظر آنان دورترین آن است. جز آب تیره ننوشند و جز گل آلودگی نخواهند. هیچ رهبری ندارند، در کارها فرو مانده و از بدست آوردن خیر بازمانده‌اند.

همانا به خدا سوگند شما کارهایی را بر من عیب می‌گیرید که همان را از پسر خطاب می‌پسندیدید و حال آنکه او شما را با پای خود می‌کوفت و با دست می‌زد