الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 140

بیعت کردند و سپس از روی ستم و حسد او را خلع کرده و نسبت به او پیمان‌شکنی کردند و اکنون علی (ع) همراه مهاجران و انصار پیش شما می‌آید. و این ابیات را خواند: (1) «ما به این قسمتی که خداوند نصیب ما کرده و علی و پسران پیامبر (ص) را بهره ما قرار داده است خشنودیم. به آنان گفتیم خوش آمدید، درود بر شما و دستهای خود را با دوستی و محبت به سوی او دراز کردیم. برای زبیر پیمان‌شکن که با حرام پیمان شکسته است و برای برادرش طلحه در خلافت سهمی نیست. نوه پیامبر و وصی او پیش شما آمده است و خدا را سپاس که شما هم ابر باران‌زا و بخشنده‌اید، کیست که با اسبان گزینه و نیزه‌های بلند تیزپیکان و شمشیرهای تیز آخته آهنگ جنگ کند؟

هر کس را تو به مهتری بگماری بدون گفتگو می‌پذیریم هر چند که مهتر و برگزیده نباشد، اگر به آنچه می‌خواهی برسی همان چیزی است که ما می‌خواهیم و اگر به آنچه می‌خواهی نرسی ما در آن عمدی نداریم.» «1»

-2

خطبه ابو موسی اشعری‌

(3) چون گفتگو و خطبه‌های آنان تمام شد، ابو موسی اشعری برخاست و چنین گفت: «ای مردم! اگر نخست از خداوند و سپس از من فرمانبرداری کنید، پناهگاهی از پناهگاههای عرب خواهید شد که مظلومان به شما پناه آرند و درماندگان در پناه شما ایمن گردند. همانا علی از شما می‌خواهد که برای جهاد با مادرتان عایشه و طلحه و زبیر، که حواری رسول خدایند، بیرون روید و با آنان و مسلمانانی که همراه ایشانند جنگ کنید و من به این فتنه‌ها آگاهترم. همانا فتنه‌ها چون روی آورد با شک و تردید همراه است و چون می‌گذرد حقیقت آن روشن می‌شود. این فتنه چون درد شکم است که گاه در سمت چپ و گاه سمت راست ظاهر می‌شود و گاه درهم می‌شود و معلوم نیست سرچشمه آن کجاست، و به چه خواهد انجامید. اکنون شمشیرهای خود را غلاف کنید و سرنیزه‌ها را از نیزه‌ها بیرون کشید و زه کمانهای خود را پاره کنید
______________________________
(1) شیخ طوسی (رض) در امالی؛ ج 2، مجلس بیست و پنجم، ص 87 و 94، ضمن حدیث دوم، این ابیات را از نجاشی (در گذشته حدود چهلم هجرت) شاعر معروف یمنی دانسته است. در ترجمه به ابیات امالی که صحیحتر بود توجه شد. و همچنین رجوع کنید به علامه مجلسی، بحار الانوار، چاپ استاد محمودی؛ ج 32، ص 74. م