الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 143

ناشناخته است و به شما روی آورده و هر بردبار خردمندی را سرگردان کرده است همچون شب تاریک و ما اصحاب محمد (ص) به فتنه‌ها داناتریم که چون روی می‌آورد شبهه‌انگیز است و چون سپری شود روشن می‌گردد.

حسن (ع) و عمار و قیس هم به او گفتند: ای بی‌مادر! از کار ما کناره‌گیر و از منبر ما دور شو! و ابو موسی در پاسخ به عمار می‌گفت: من خود از پیامبر (ص) شنیدم که می‌فرمود: بزودی پس از من فتنه‌ای خواهد بود که نشسته در آن بهتر از ایستاده است. عمار به او گفت: آری پیامبر (ص) این را مخصوص تو گفته‌اند که فتنه‌ای پیش خواهد آمد که اگر تو در آن کناری بنشینی بهتر از آن است که در آن ایستاده باشی.

-1

اشتر به سوی قصر حکومتی می‌رود

مهلت دادم، ولی امشب را در قصر مگذران و در گوشه‌ای بگذران.

مردم شروع به غارت وسایل [و اجناس] ابو موسی کردند. اشتر همراه کسانی که آنان را از دار الحکومه بیرون کرده بود برگشت و به مردم گفت من خود، ابو موسی را مهلت داده‌ام و مردم از غارت دست برداشتند و خودداری کردند. (3) در این هنگام حسن (ع) به منبر رفت. نخست نیایش و ستایش خدا را بجا آورد و سپس از جد بزرگوار خویش یاد کرد و به او درود فرستاد و پس از آن فضیلت امیر المؤمنین علی (ع) را بیان داشت و گفت: او از دیگران برای حکومت سزاوارتر است و هر کس با او مخالفت کند در گمراهی است.

چون حسن (ع) از منبر فرود آمد، (4) عمار یاسر به منبر رفت و نخست خدا را ستایش کرد و بر پیامبر درود فرستاد و گفت: ای مردم! ما چون ترسیدیم دیوارهای دین فرو ریزد و از همه چیز برهنه گردد، برای خود و دین خویشتن اندیشیدیم و علی (ع) را به خلافت برگزیدیم و به امامت انتخاب کردیم که چه نیکو خلیفه و نیکو مؤدبی