الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 169

آنان را از شرکت در جنگ بازدار.

هلال بن وکیع حنظلی چون از این موضوع آگاه شد، پیش احنف آمد و گفت: سرور ما در این موضوع چه می‌فرماید؟ احنف گفت: فردا که شما کشته خواهید شد اگر من زنده بمانم سرور شما خواهم بود. هلال گفت: همین امروز هم تو سرور و پیر مایی. احنف گفت: من پیرمرد شمایم که از فرمانم اطاعت نمی‌شود و تو جوان هستی که فرمانت مطاع است. اگر سخن مرا می‌شنوی در خانه‌ات بنشین و همراه طلحه و زبیر حرکت مکن! هلال نپذیرفت.

احنف افراد قبیله تمیم را خواست و آنان با او در این کار هماهنگ شدند، جز چند تنی که نپذیرفتند. چون این کار احنف به اطلاع طلحه و زبیر رسید، کسی پیش او فرستادند و از او دلجویی کردند و پیام دادند که در اطاعت ایشان در آید. احنف گفت: یکی از سه پیشنهاد مرا بپذیرید؛ یا آنکه در خانه خود می‌نشینم و خویشتن‌داری می‌کنم و نه با شما خواهم بود نه بر ضد شما، یا آنکه به علی بن ابی طالب خواهم پیوست، یا آنکه به اهواز می‌روم و آنجا می‌مانم. طلحه و زبیر گفتند: تا در این باره بیندیشیم و با کسانی که همراهشان بودند رایزنی کردند. آنان گفتند: همراه شدن احنف با علی که دشمن شماست، صلاح نیست. به اهواز هم اگر برود همه کسانی که مایل به شرکت در جنگ نیستند به او خواهند پیوست، بلکه صلاح آن است که همین جا بماند و اگر اندک حرکتی بر خلاف شما کند او را فرو خواهید گرفت، آن دو به او گفتند در خانه خود بنشیند و او در منطقه وادی السباع در خانه خود مقیم شد.

زیرکترین عرب است و از همه ایشان برای قوم خود بهتر، و من میان او و مغیرة بن شعبه مقایسه می‌کنم که او هم در طایف نشسته و منتظر است ببیند امت برای چه کسی مستقیم می‌شود. آن مرد گفت: خیال می‌کنم احنف به آنچه که شما دوست می‌داری نزدیک‌تر از مغیره است. علی (ع) فرمود: آری همین گونه است زیرا برای مغیره فرق