الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 177

آب و صابون بشویند شستند و چون پاک شد، ناگاه بر او حمله بردند و سه چیز را درباره‌اش شکستند و روا داشتند؛ حرمت ماه حرام، شهر حرام و خلافت را. به خدا سوگند که عثمان از همه آنان برای خدا پرهیزگارتر بود و نسبت به رعایت پیوند خویشاوندی از همگان برتر و در مورد شهوت جنسی از همگان پارساتر بود. این سخن خود را می‌گویم و از خداوند برای خودم و شما طلب آمرزش می‌کنم.

(1) اسرافیل بن یونس «1» از ابو اسحاق همدانی نقل می‌کند که می‌گفته است جلید بن زهیر جشمی و عبد الله بن عامر تمیمی پیش عایشه آمدند و بر او سلام دادند. عایشه پرسید: این دو کیستند؟ گفته شد: جلید از فرماندهان خراسان و عبد الله بن عامر تمیمی. گفت: این دو با مایند یا بر ضد ما؟ خودشان پاسخ دادند که نه با تو هستیم و نه بر ضد تو تا کار برای ما روشن شود. عایشه گفت: همین کنارگیری برای نصرت ما کافی است.
(2) عمر بن صباح روایت می‌کند که تنی چند از بزرگان بصره پیش طلحه و زبیر آمدند و گفتند: وارثان و اولیاء خون عثمان کسانی دیگر غیر از شما دو تن هستند آنان را فرا خوانید تا خونخواهی کنند. بعد هم به خدا سوگند شما انصاف ندادید و حرمت پیامبر (ص) را مراعات نکردید که همسر او را با خود آوردید و در معرض باد و آفتاب قرار دادید و به جنگ کشاندید و حال آنکه خداوند به او فرمان داده است در خانه خود بنشیند، و زنان خودتان را در خانه‌های خویش محفوظ بداشتید.

ای کاش همسران خود را با خویش می‌آوردید. طلحه به آنان گفت: از ما دور شوید که خدایتان زشت گرداند! «2» (3) عمرو بن حصین نیز پیش عایشه آمد و گفت: برای تو در دیگر خواهرانت و دیگر همسران رسول خدا (ص) عبرت است و باید آنان سرمشق تو باشند. مگر نشنیده‌ای که خداوند متعال می‌فرماید: «در خانه‌هایتان آرام بگیرید»؟ اگر می‌توانستی از فرمان خدا پیروی می‌کردی برای تو بهتر بود. عایشه به او گفت: گذشته، گذشته است. اکنون اگر می‌توانی ما را یاری کن وگرنه زبان خودت را از ما نگهدار. گفت: من از یاری دادن علی هم کناره‌گیری می‌کنم.

______________________________
(1) نام این راوی در میزان الاعتدال ذهبی؛ ج 1، ص 208 و مجمع الرجال قهپائی؛ ج 1، ص 200، اسرائیل آمده است. م
(2) در تاریخ طبری؛ ج 5، ص 176، اعتراض جاریة بن قدامه به زبیر در این باره، و ابیاتی از او آمده است.