الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 179

و حال آنکه مردم با او بیعت کرده بودند و آیا تصور می‌کنی حاضر بود خود را خلع و با ما بیعت کند؟ نه، به خدا سوگند که چنین نمی‌کرد. بلکه گروهی را که برای ما حرمتی نمی‌داشتند بر ضد ما می‌شوراند. و چنین بود که به اجبار با او بیعت کردیم، اکنون هم برای خونخواهی عثمان آمده‌ایم و تو به پسر عمویت بگو اگر می‌خواهد خون مسلمانان محفوظ بماند و کار امت اصلاح شود، قاتلان عثمان را که همراه اویند در اختیار ما بگذارد و خود را از خلافت خلع کند و خلافت را به شورایی میان مسلمانان واگذارد و آنان هر کس را که می‌خواهند به خلافت برگزینند و علی هم مردی چون ماست و اگر این پیشنهاد را نپذیرد، لبه‌های شمشیر را به او ارزانی- می‌داریم و برای او نزد ما چیز دیگری نخواهد بود.

ابن عباس می‌گوید: به او گفتم ای ابو محمد! انصاف ندادی، مگر نمی‌دانی که تو خود، عثمان را چنان محاصره کردی که مجبور شد تمام آب چاه خانه‌اش را در ده روز بیاشامد و تو او را از آشامیدن آب هم بازداشتی و علی با تو در این باره مذاکره کرد و نپذیرفتی و چون مصریان دیدند تو که از اصحاب پیامبری با عثمان چنین رفتار می‌کنی، با اسلحه به خانه‌اش ریختند و او را کشتند و پس از آن، مردم با مردی بیعت کردند که سابقه و فضل و قرابت او با رسول خدا (ص) و تحمل رنج و گرفتاری او در راه اسلام غیر قابل انکار بود و تو و دوستت (زبیر) بدون هیچ گونه اجباری آمدید و بیعت کردید، سپس بیعت او را شکستید و به خدا قسم مایه شگفتی است که نسبت به ابو بکر و عمر و عثمان اقرار داشتی و تسلیم بودی و اکنون بر علی خروج می‌کنی. به خدا سوگند که علی از هیچ‌یک از شما کوچکتر و فروتر نیست.

اما اینکه می‌گویی قاتلان عثمان را در اختیار تو بگذارد، بر تو پوشیده نیست که قاتل عثمان کیست و چه کسی او را کشته است. اما این گفتارت که اگر علی نپذیرد شمشیر در میانه خواهد بود، به خدا سوگند خودت بهتر می‌دانی که علی از این سخن بیمی ندارد. طلحه گفت: فعلا با ما مجادله مکن.