کتابخانه بالقرآن

الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 188

صفحه 188

سوی شما آگاه شد، آهنگ ما و شما کرد و منافقان انصار و قبیله مضر و ربیعه و پیادگان و سفلگان یمن گرد او جمع شده‌اند. اکنون چون با ایشان رویاروی شوید بر آنان حمله برید و بیم نداشته باشید و مبادا این موضوع را رعایت کنید که او پسر- عموی پیامبر است و اینک زوجه پیامبر و محبوبترین مردم در نظر او و دختر ابو بکر صدیق که او هم محبوبترین مردم در نظر رسول خدا بود، همراه شماست.

(1) مردی به نام خیران بن عبد اللّه که نوجوان و از مردم حجاز بود و به بصره آمده بود، برخاست و گفت: ای طلحه! دشنام دادن تو به افراد قبایل مضر و ربیعه و یمنی‌ها کار درستی نبود و برای خود چیز صحیحی باقی نگذاردی و اگر چنان است که تو می‌گویی، ما هم مانند ایشانیم. آنان از ما و ما از آنانیم و کسی جز تو و دوستت (زبیر) میان ما فرقی نمی‌گذارد. وانگهی پیش از این ما با علی بیعت کرده‌ایم و شایسته نیست که آن را بشکنیم و ما حال شما را در امروز و حال شما را در دیروز خوب می‌شناسیم.

قوم آهنگ او کردند، بنی اسد جلوگیری کردند و آن جوان به خانه ابن صهبان پناه برد و از بیم جان آنجا مخفی شد.

اسود بن عوف هم چون شنید طلحه به قبایل ربیعه و مضر و یمن دشنام می‌دهد، گفت: فلانی! خداوند میان ما و مضر فرقی ننهاده است، کوفیان هم چنانند که دو برادر با یکدیگر. و ما در اموری سست و بی‌پایه با آنان و این قوم مخالفت می‌کنیم و از آنچه اندیشیده‌ای ما را معاف دار. اسود از لشکر بیرون آمد و به عمان رفت و در جنگ جمل و صفین شرکت نکرد.

-2

خطبه امیر المؤمنین علی (ع)

(3) چون خبر هیاهوی آن قوم و تصمیم قطعی ایشان برای جنگ به علی (ع) رسید، برخاست و نخست حمد و ثنای خداوند کرد و بر پیامبر (ص) درود فرستاد و سپس چنین فرمود: «ای مردم! همانا طلحه و زبیر به بصره آمدند و حال آنکه مردم آن شهر در اطاعت فرمان خدا و بیعت با من هماهنگ بودند. ایشان را به سرپیچی از فرمان خداوند و مخالفت با من فرا خواندند. هر کس که از ایشان اطاعت کرد فریبش دادند و هر کس با ایشان مخالفت کرد او را کشتند. از جمله کسانی که کشته‌اند و خبر آن به شما رسیده است، حکیم بن جبله و گروهی از سبابجه [پاسداران و نگهبانان