الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 224

ناپسند. «1» سپس به سر زبیر نگریست و فرمود تو را افتخار همنشینی با پیامبر (ص) بود و به ایشان نزدیک بودی ولی افسوس که شیطان به بینی تو درآمد و تو را به چنین روز و جایگاهی درافکند.

-1

امیر المؤمنین علی (ع) کشته‌شدگان را مورد خطاب قرار می‌دهد

(2) چون آتش جنگ فرو نشست و طلحه و زبیر کشته شدند و عایشه به خانه عبد الله بن خلف منتقل شد، امیر المؤمنین (ع) سوار شد و یارانش از پی او به حرکت درآمدند و عمار بن یاسر که خدایش رحمت کناد در رکاب آن حضرت پیاده می‌رفت تا به میدان رسیدند و میان کشتگان می‌گشتند. کنار جسد عبد الله بن خلف خزاعی رسیدند که جامه بسیار خوبی بر تن داشت. مردم گفتند: ای امیر المؤمنین! این سرور و سالار ایشان بود. فرمود: نه، این سردارشان نبود بلکه مردی شریف و دارای نفسی استوار بود. سپس کنار جسد عبد الرحمن بن عتاب بن اسید رسیدند، فرمود:

این رهبر و سالار قوم بود که او را چنین می‌بینید. سپس از کنار یک یک کشتگان عبور کرد و چون اشراف قریش را دید که میان کشتگان افتاده‌اند، فرمود: گویی بینی خود را بریدم، به خدا سوگند که کشته شدن شما بر من گران و ناخوش است و من قبلا به شما گفتم و شما را از برخورد شمشیرها بر حذر داشتم ولی شما نوجوان بودید و علم و آگاهی نداشتید و ای وای از مرگ بد، و از کشته شدن ناپسند به خداوند پناه می‌بریم؛ و به راه خود ادامه داد تا کنار جسد کعب بن سور رسید که میان کشتگان بر زمین افتاده بود و قرآنی بر گردنش بود. فرمود: نخست این قرآن را بردارید و در جای پاکی نهید و فرمود او را بنشانید، نشاندند و می‌دید که همچنان به سوی زمین می‌افتد و خطاب به آن جسد فرمود: ای کعب! من آنچه را که خدایم وعده فرموده بود راست یافتم، آیا تو هم آنچه را که خدایت وعده داده بود راست یافتی؟ سپس فرمود: بر پشت بخوابانیدش و از کنار او گذشت و چون جسد طلحه را میان کشتگان دید فرمود او را بنشانید و با آن جسد هم همان گونه گفتگو کرد و سپس فرمود او را

______________________________
(1) بسیاری از مورخان سنی و برخی از مورخان مورد توجه عموم مسلمانان درباره چگونگی کشته شدن زبیر و اینکه امیر المؤمنین فرموده‌اند، قاتل زبیر را به دوزخ مژده دهید، مطالب دیگری نوشته‌اند. مثلا مسعودی در مروج الذهب؛ ص 320، ج 4 و مقدسی، البدء و التاریخ؛ ج 5، ص 215، و دیگران که از نظر بزرگان مکتب تشیع مقبول نیست. م