الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 231

-1

نامه علی (ع) به اهل کوفه‌

(2) عمر بن سعد از یزید بن صلت از عامر اسدی نقل می‌کند که می‌گفته است:

علی (ع) پس از فتح بصره، همراه عمر بن سلمه ارحبی برای مردم کوفه این نامه را فرستاد: «1» «از بنده خدا علی بن ابی طالب به قرظة بن کعب و دیگر مسلمانان که پیش اویند. سلام بر شما باد! نخست خداوندی را که خدایی جز او نیست ستایش می‌کنم و بعد، ما با آن قوم از امت خود که بیعت ما را گسسته و اتحاد ما را گسیخته و بر ما ستم و خروج کرده بودند رویاروی شدیم و نخست با آنان در پیشگاه خداوند حجت و برهان آوردیم و خداوند ما را بر ایشان پیروزی داد و طلحه و زبیر کشته شدند و من قبلا آنان را بیم و اندرز دادم و صالحان امت را بر آنان گواه گرفتم ولی از مرشدان اطاعت نکردند و پند خیرخواهان را نپذیرفتند. و ستمگران به عایشه پناه بردند و گروهی بیرون از شمار برگرد او کشته شدند و شمار آنان را کسی جز خدا نمی‌داند و سپس خداوند بر چهره بقیه ایشان فرو کوفت و پشت به جنگ کردند و گریختند و ناقه صالح بر قوم خود شومتر از عایشه بر مردم این شهر نبوده است، با این تفاوت که عایشه مرتکب گناهی بزرگ شده است که از فرمان خدا و پیامبرش سرپیچی کرده و مردم را فریب داده است و میان مؤمنان تفرقه انداخته و خون مسلمانان را ریخته و هیچ دلیل و برهان و عذری نداشته است، و همین که خداوند آنان را شکست داد، فرمان دادم هیچ گریخته و مجروحی تعقیب و کشته نشود و هیچ پرده‌ای دریده نشود و به هیچ خانه‌ای بدون اجازه وارد نشوند و من همه مردم را امان دادم. و مردانی صالح و شایسته از ما شهید شدند که خداوند حسنات آنان را افزون و درجات ایشان را برتر نماید و به آنان پاداش صابران را ارزانی دارد و به آنان بهترین پاداشی که به فرمانبرداران و سپاسگزاران نعمت خدا داده می‌شود از سوی خاندان پیامبرشان داده شود. همانا که شما سخن مرا شنیدید و اطاعت کردید و فراخوانده شدید و اجابت کردید؛ چه نیکو برادران و یاران حق بودید و هستید.

و سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما باد!» این نامه را عبد الله بن ابی رافع در رجب سال سی و ششم هجرت نوشت.

______________________________
(1) برای اطلاع بیشتر، رجوع کنید به بحار الانوار؛ ج 32، ص 334- 332. م