الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 25

-1

عقیده شیعه‌

معتزلیانی هم که درباره کسانی که با امیر المؤمنین جنگ کرده‌اند حکم به فسق و استحقاق جاودانگی در آتش داده‌اند، حکم به کفر آنان نداده‌اند و حال آنکه خوارج و اهل بصره و اهل شام را تکفیر می‌کنند و با کفری که خود در مورد آنان اعتقاد دارند، آنان را از دایره اسلام و ملت مسلمان بیرون می‌دانند. برخی از خوارج نیز اهل بصره و شام [شرکت کنندگان در جنگ جمل و صفین که با علی (ع) جنگ کرده‌اند] را علاوه بر کافر، مشرک هم می‌دانند.

اینها که بر شمردم خلاصه اقوالی بود که نشان دهنده اختلاف آراء اهل قبله در مورد فتنه جمل- و کشته‌شدگان در آن- و جنگ صفین و نهروان بود و من سعی کردم اقوال ارباب مذاهب را- که از قول ایشان نزد دانشمندان محفوظ است- بیان کنم، هر چند معتقدان به برخی از این اقوال از میان رفته‌اند و اجماع بر تباهی و باطل بودن گفته‌های ایشان است. گفته می‌شود برخی از معتقدان به این اقوال تا این زمان باقی هستند و هنوز کاملا منقرض نشده‌اند و بنا بر این در مورد فساد عقیده این دسته هنوز اجماع صورت نگرفته است، با این وجود برای هر خردمندی که در آن دقت کند، دلایل واضحی بر بطلان آن عقاید موجود است.

اکنون من به خواست و یاری خداوند متعال بخشی از ادله و احتجاجاتی که در بطلان هر یک از این عقاید- که بر خلاف حق است- اقامه شده است را بیان می‌کنم و از اخبار نقل شده در مورد درستی راه و بر حق بودن امیر المؤمنین علی (ع) در جنگهایش مختصری می‌آورم که همین مختصر از اطاله سخن بی‌نیاز می‌کند و بخشی از اسباب و انگیزه‌های جنگ جمل را همان گونه که در آغاز این کتاب تعهد کردم خواهم آورد.