الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 26

-1

عصمت امیر المؤمنین علی (ع)

به این موضوع از دو طریق می‌توان رسید، نخست امور اعتباری و دوم اعتماد به اخباری که در این مورد رسیده است.

مهمترین موضوع اعتباری که دلیل بر عصمت آن حضرت و در عین حال دلیل بر امامت ایشان و وجوب اطاعت همگان از اوست، این است که امام ناچار باید عصمتی همچون عصمت پیامبران داشته باشد و دلایل این موضوع بسیار است و ما آن را در کتابهای معروف خود که در موضوع امامت نوشته‌ایم آورده و ثابت کرده‌ایم و به سؤالهایی که در این مورد شده است پاسخ داده‌ایم؛ از جمله اینکه امامان پیشوایان دینی هستند و معنی پذیرفتن کسی را به امامت، پیروی از او و اقتدا کردن به اوست و حقیقت اقتدا عبارت از پیروی کردن از گفتار و کردار امام است، از این روی که امام حجت است و در مورد پیروی از حجت معصوم چنان نیست که در اثر ادله و مطابق بودن رفتار و گفتار او با دلایل از او پیروی شود، بلکه فقط به دلیل اینکه او حجت است باید از او پیروی کرد، زیرا اگر چنین نباشد باید از هر مدعی مذهب و صاحب مکتبی- که سخن او ظاهرا منطبق با ادله است- بدون در نظر گرفتن حجت بودن گفتار و کردارش پیروی کرد و به او اقتدا نمود و او را امام دانست، و این باطل است. زیرا ما با برخی از گفتار و کردار کافران یهود و مسیحی و دیگر گمراهان و اهل باطل از این نظر که دلایلی بر صحت گفتار و کردارشان وجود دارد موافقیم، و هرگز از این جهت که آنان مطلبی را نقل کرده یا عملی را انجام داده‌اند به آنان توجهی نداریم و هیچ گونه شکی در نادرستی آن مطالب نیست.

وانگهی یکی از اسباب نیاز عامه مردم به امامان (ع) این است که اشتباه و خطا برای رعیت ممکن و جایز است و آنان از عصمت برخوردار نیستند و باید امام، امت را از خطا و اشتباه نگه دارد و او را از هر گونه کژی به استقامت و راستی وادارد و او را از سهو و اغفال بیاگاهاند و در مورد جنایاتی که انجام می‌دهد بر او حد جاری