کتابخانه بالقرآن

الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 32

صفحه 32

خداوند در آیه 57 سوره احزاب می‌فرماید: «همانا کسانی که خدا و پیامبرش را آزار می‌دهند خداوند آنان را در دنیا و آخرت لعنت می‌کند و برای آنان عذابی خوارکننده فراهم ساخته است.» نظیر این احادیث که همگی دلالت بر صحت رفتار علی (ع) و خطای مخالفان او دارد بسیار است و اگر بخواهیم همه را نقل کنیم طولانی می‌شود و سخن به درازا می‌کشد و به خواست خداوند متعال همین مقدار که گفته شد برای غرض و مقصود ما کافی است.

-1

نظری درباره نصوص‌

(2) اگر کسی بگوید، چگونه این اخبار را که خبر واحد است و از اخبار متواتر نیست و احتمال دارد که کسی آن را ساخته و پرداخته باشد مورد اعتماد و ملاک عصمت علی (ع) قرار می‌دهید؟ و چه تفاوتی میان شما و مخالفان شما وجود دارد؟ زیرا آنان هم از پیامبر (ص) اخباری در فضیلت فلان و بهمان و معاویة بن ابی سفیان روایت می‌کنند، به او گفته می‌شود، اخباری که مخالفان ما در بیان فضیلت کسانی که نام بردی نقل کرده‌اند، دو نوع است؛ یک نوع آن روایاتی است که هر چند ما منکر صحت آن نیستیم ولی هیچ کس از ما آن را نقل نکرده است و مخالفان ما فقط خودشان آن را آورده‌اند، و حال آنکه فضایل و مناقب علی (ع) را- که ما نقل کرده‌ایم- آنان هم نقل کرده‌اند، ولی آن را آن گونه که خواسته‌اند تعبیر کرده‌اند و در معنی کردن آن مرتکب خطا شده‌اند، و نوع دوم اخباری است که به عقیده ما بدون تردید باطل است و دلایل ما در مورد بطلان آن اخبار چنان واضح است که بر اهل بینش و خرد پوشیده نیست. بنا بر این، این گونه روایاتی که ما یقین به بطلان آن داریم و درباره صدق و صحت راویانش تردید داریم چگونه قابل مقایسه با روایاتی است که ما درباره فضایل علی (ع) نقل کرده‌ایم و مورد قبول مخالفان ماست و تسلیم آن شده‌اند و در کتابهای خود آورده‌اند و در مورد هیچ‌یک از راویان آن طعنی نزده‌اند؟ و همان طور که قبلا گفتیم، مخالفان ما به صحت آن روایات معتقدند و آن را نقل کرده و امانت راویان آن را پذیرفته‌اند. وانگهی قاعده بر این است که در احتجاج و جدل، اقرار به صحت آنچه که از طرف مقابل نقل می‌کند، موجب شبهه و تردید در صحت گفتار خود انسان است، زیرا در این صورت درستی ادعای مذکور را پذیرفته ولی معنی آن را با عقیده خود تعبیر و تفسیر می‌کند و همین اقرار به صحت گفتار طرف مقابل، موجب سستی