الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 34

است، با این تفاوت که خوارج در مورد اخباری که ما در موضوع عصمت علی (ع) بیان داشته‌ایم طعنی که می‌زنند کافر بودن راویان است و آنان علی (ع)، عثمان، طلحه، زبیر و عایشه را هم کافر می‌دانند و حتی هر کس که یکی از این اشخاص را دوست بدارد و او را مسلمان بداند نیز کافر می‌دانند و این طعن ایشان همه راویان مسلمان را در بر می‌گیرد و به همین سبب طعن آنان قابل اعتنا نیست و ارزشی ندارد، و حال آنکه طعن ما در مورد اخباری که ناصبی‌ها نقل کرده‌اند به سبب دروغگویی ایشان و وجود دلیل روشن بر باطل بودن معنای آن حدیث است بدون اینکه در مورد عقیده آنان که ناصبی بودن است طعنی بزنیم، هر چند بطلان عقیده ایشان برای ما قطعی است. به این ترتیب فرق میان ما و کسانی که به ما در مورد این اخبار اعتراض می‌کنند روشن شد.

-1

جواز کشتن ناکثان [شرکت کنندگان در جنگ جمل]

با توجه به امامت منصوص امیر المؤمنین علی (ع) و اعتقاد به عصمت ایشان بر طبق اخباری که نقل کردیم یقین حاصل می‌شود که آنچه علی (ع) معتقد بوده و گفته و عمل کرده، عین حقیقت بوده است و چون صحت اخباری که قبلا آوردیم ثابت شد و مضمون آن هم بر طبق حکم پیامبر (ص)- در مورد فسق و خروج از ایمان جنگ کنندگان با علی (ع)- ثابت شده است، هیچ گونه راهی برای شک کردن در حقانیت علی (ع) و خطای مخالفان او باقی نمی‌ماند، و به همین اندازه که اکنون و در فصلهای گذشته گفتیم برای خردمندان کافی است و برای اقامه دلیل و حجت در مباحثه با مخالفان بسنده است.

ما برخی از عقایدی را که مخالفان ما در مورد امامت گفته‌اند و اختلاف آنان درباره شمار افرادی که با بیعت ایشان امامت منعقد می‌شود، و اجتماع آنان را در مواردی که اتفاق نظر داشته‌اند، نیز بیان می‌کنیم تا هر کس به این کتاب می‌نگرد قوت حق را تشخیص دهد و قدرت احتجاج و مناظره بیشتر پیدا کند و خداوند توفیق دهنده بر صواب است.