الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 60

تا آنجا که فرموده است: «و عمر مرا نفر ششم شورا قرار داد و چنین پنداشت که من هم چون یکی از ایشانم و پناه بر خدا از آن شورا! چه هنگامی در مورد مقایسه و سنجش من با ابو بکر شک و تردید بوده است که اکنون قرین این اشخاص باشم؟ و با این وجود من در فراز و نشیب با آنان مدارا کردم.»

خطبه‌ای طولانی است که ما آن را در اینجا خلاصه کردیم و همین مقدار دلالت بر کراهت آن حضرت نسبت به کسانی که در خلافت بر او پیشی گرفتند دارد و نشان- دهنده نارضایتی او بر آنچه در این باره انجام داده‌اند می‌باشد. ولی مخالفان ما به سبب ستیزی که با حق دارند خود را به نادانی می‌زنند و اخبار کم و نادر در مورد کراهت تنی چند از بیعت با امیر المؤمنین علی (ع) را سبب نادرستی و خدشه در امامت آن حضرت می‌دانند، ولی این اخباری را که ما در مورد مخالفت بزرگان مسلمانان و سران مهاجر و انصار و مؤمنان، با خلافت آن سه تن آوردیم، دلیل بر سستی و بطلان آن نمی‌دانند و آن را سبب مخدوش بودن آن هم نمی‌دانند و با وجود این به سبب گستاخی و کمی امانت و به خود شیفتگی در مورد خلافت ایشان ادعای اجماع می‌کنند! «براستی که این چیز شگفتی است» «1»، و من در این کتاب اندکی از اخباری را که در مورد چگونگی بیعت با امیر المؤمنین آمده است، آوردم و متذکر شدم که مورد اتفاق بوده است و امیر المؤمنین به خلافت رغبتی نشان نداده و حاضر بوده است نپذیرد و مردم او را با اختیار بر دیگران مقدم داشته و برگزیده‌اند