الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 61

و امامت او بر طبق اصول شیعیان و اصول مخالفان ما صحیح و ثابت است و در همین مقدار کفایت است

-1

خودداری امیر المؤمنین از پذیرفتن بیعت مردم‌

(2) از جمله کسانی که چگونگی بیعت با امیر المؤمنین علی (ع) را نوشته‌اند، ابو مخنف لوط بن یحیی ازدی است که در کتاب خود درباره جنگ جمل از سیف بن عمر از محمد بن عبد الله بن سواده و طلحة بن الاعلم و دو پسر عثمان نقل می‌کند که پس از کشته شدن عثمان در مدینه غافقی بن حرب عکی به مدت پنج روز امیر بود. و مردم در جستجوی کسی بودند که تقاضای آنان را برای قبول خلافت بپذیرد و کسی را نمی‌یافتند. «1» مصریها سراغ علی (ع) را می‌گرفتند و او خود را از ایشان پوشیده می‌داشت و به نخلستانهای مدینه پناه برده بود و پس از اینکه موفق شدند با او ملاقات کنند، نپذیرفت.
(3) ابو مخنف می‌گوید: اسحاق بن راشد از عبد الحمید بن عبد الرحمن از ابن اثری نقل می‌کند که می‌گفته است: آیا می‌خواهی آنچه را به چشم خود دیده و به گوشم شنیده‌ام برایت نقل کنم؟ و آن این است که کنار بیت المال در حضور مردم علی (ع) به طلحه فرمود، دست دراز کن تا با تو بیعت کنم. گفت: تو برای این کار سزاوارتر از منی و آن مقدار از مردم که برای بیعت با تو جمع شده‌اند برای من جمع نشده‌اند. علی (ع) فرمود: ما از تو بیمناکیم، طلحه گفت: از سوی من مترس که به خدا سوگند از جانب من زیانی به تو نخواهد رسید. «2» در این هنگام عمار یاسر، ابو الهیثم بن التیهان، رفاعة بن ابی رافع، مالک بن عجلان و ابو ایوب خالد بن زید برخاستند و گفتند: ای علی می‌بینی که کار به تباهی کشیده است و دیدی که عثمان چه کرد و به سبب مخالفتش با قرآن و سنت بر سر او چه آمد. اکنون دست دراز کن تا با تو بیعت کنیم تا کار امت که به تباهی کشیده است اصلاح شود. علی (ع) نپذیرفت و فرمود: شما دیدید که با من چگونه رفتار شد و اندیشه این مردم را هم می‌دانید، مرا به ایشان نیازی نیست. آنان روی به انصار کردند و گفتند: ای گروه! شما انصار خدا
______________________________
(1) در تاریخ طبری؛ ج 5، ص 103 و 155 و 156 و خلاصه‌تر، در ترجمه تاریخ بلعمی، چاپ بنیاد فرهنگ، ص 144 و 145، آمده است. م
(2) در تاریخ طبری؛ ج 5، ص 103 و 155 و 156 و خلاصه‌تر، در ترجمه تاریخ بلعمی، چاپ بنیاد فرهنگ، ص 144 و 145، آمده است. م