الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 85

به هنگام بازگشت روشن می‌شود.» «1» علاوه بر این، از مسروق «2» روایت شده که- می‌گفته است پیش عایشه رفتم، غلامی را به نام عبد الرحمن صدا کرد و گفت: برده من است. گفتم: چرا نامش را عبد الرحمن نهاده‌ای؟ گفت: به سبب علاقه به عبد الرحمن بن ملجم، قاتل علی.

(1) این خبر هم مشهور است که چون امیر المؤمنین علی (ع) به عایشه پیام فرستاد که از بصره کوچ کن و برو، گفت: اینجا را نمی‌توانید به من ببینید؟ امیر المؤمنین پیام فرستاد: آیا می‌روی یا گروهی از زنان قبیله بکر بن وائل را بفرستم که تو را با کاردهای تیز فروگیرند؟ به فرستاده گفت: خواهم رفت و به خدا سوگند هیچ جا برای من بدتر از آن نیست که علی آنجا باشد.

و نظیر این اخبار زیاد است که اگر بخواهیم بیاوریم سخن به درازا می‌کشد (2) و همین اندازه که آوردیم برای تأکید بر این گفتار ما کافی است که مقصود پیمان‌گسلان از مخالفت و ستیز با امیر المؤمنین علی (ع) و جنگ آشکار با او، برای اقامه حق و رسیدن به پاداش اخروی و فرمانبرداری از خداوند نبوده است، بلکه به سبب کینه‌های تازه و کهنه‌ای بوده که به جهات مختلف برای آنان فراهم آمده یا برای طمع به خلافت، و حسد بر آن حضرت بوده است.

-3

عایشه نخست شادمان و سپس اندوهگین می‌شود

(4) موضوع عایشه همین گونه که گفتیم برای خردمندان روشن است و از جمله اخبار دیگری که مورد اجماع راویان و سیره‌نویسان است، این است که چون عثمان کشته شد جارچیها برای اعلام خبر مرگ او به همه جا روانه شدند و چون جارچی به مکه رسید و عایشه این خبر را شنید، نخست شاد شد و گفت: کردارهایش او را به کشتن داد، زیرا کتاب خدا را سوزاند و سنت پیامبر خدا را از میان برد و خدایش بکشت؛ «3» و از جارچی پرسید، مردم با چه کسی بیعت کردند؟ گفت: هنوز از مدینه
______________________________
(1) این دو بیت در تاریخ طبری، ترجمه ابو القاسم پاینده؛ ص 2691، و بیت دوم در طبقات ابن سعد؛ ج 3، بخش اول، ص 27، آمده است و برای اظهار مسرت از مرگ کسی و خلاص شدن از بیم کسی مثل زده می‌شود. م
(2) از تابعین است که پس از وفات پیامبر (ص) از یمن به مدینه آمده است و در سال 62 یا 63 ه ق در گذشته است. رجوع کنید به ابن حجر، اصابه، ذیل شماره 8406. م
(3) در شرح نهج البلاغه، (چاپ قدیم)؛ ج 2، ص 460، آمده است: عایشه همین که خبر کشته شدن عثمان را شنید، گفت: خدای از رحمت خود دور داردش! عایشه امیدوار بود طلحه خلیفه شود و خلافت به خاندان تیم برگردد و چون شنید که با علی (ع) بیعت شده است بانگ برداشت که ای وای! عثمان مظلوم کشته شد.