الجمل و النصره لسید العترة یا نبرد جمل صفحه 95

عوف- در روز شوری و بیعت عبد الرحمن با عثمان- که: به خدا سوگند از او همان آرزو را داری که آن دوست تو از دوست خودش داشت، خداوند میان شما عطر منشم [زنگار کدورت و نفاق] برافشاند.

(1) امثال و نمونه‌های دیگر گفتار امیر المؤمنین در این مورد بسیار است که اگر بخواهیم نقل کنیم کتاب طولانی می‌شود و با توجه به نصوص فراوانی که درباره امامت علی (ع) در قرآن و کلمات متواتر پیامبر (ص) آمده است، آشکارا ثابت می‌شود که علی (ع) هیچ‌گاه راضی نبوده است کسی بر او مقدم شود و هرگز ادعای دیگران را برای عهده‌دار شدن مقام امامت نپذیرفته است. وانگهی همچنان که در بالا شرح دادیم، اخبار متواتر رسیده است که آن حضرت عقیده و نظر خود را در این باره آشکارا بیان کرده است. بر فرض که بگویند نصی در مورد امامت او نبوده و هیچ سخنی از او در مورد انکار اعمال کسانی که خود را بر او در خلافت مقدم داشتند نقل نشده است، دلایل و اخباری که در مورد برتری و فضیلت علی (ع) آمده است و کناره‌گیری آن حضرت از جماعت ایشان مهمترین و بسنده‌ترین نشانه ناخشنودی و انکار او نسبت به امیری ایشان است، و بر فرض که همه این مسائل مورد شک و تردید باشد در این موضوع که بدعتهای عثمان مورد انکار شدید امیر المؤمنین علی (ع) بوده است هیچ شک و تردید نیست. بدعتها و کارهای ناروای عثمان چنان بود که سخت مورد انکار و اعتراض همه مهاجران و انصار و تابعان قرار گرفت و سرسپردگان و دوستان علی (ع) هم مکرر و پیاپی بر عثمان اعتراض می‌کردند.

-2

آنچه از کردار عثمان که مورد اعتراض قرار گرفت‌

(3) مگر نمی‌بینی که اخبار پیوسته و متواتر رسیده است که علی (ع) در مورد اجرا نکردن حد و قصاص بر عبید اللّه بن عمر بن خطاب به سختی اعتراض کرده است.

عبید الله بن عمر به سبب آنکه هرمزان و تنی چند از اهل ذمه را کشته بود، می‌بایست بر طبق احکام اسلامی قصاص و اعدام شود «1» و چون مسلمانان از عثمان خواستند حکم را درباره او اجرا کند، بهانه آورد و گفت: پدرش (عمر) کشته شده و اجرای حکم قصاص را صلاح نمی‌داند که مبادا موجب گستاخی و اندوه‌های متواتر گردد و

______________________________
(1) برای اطلاع بیشتر درباره این مسأله، رجوع کنید به ابن سعد، طبقات؛ ج 3، بخش اول، ص 258 و تاریخ یعقوبی؛ ج 2، ص 160. م