گزیده ای ازرنجهای مظلوم تاریخ حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام صفحه 34

عَمِّکِ سَبَقَ إِلَینَا أَبَابَکرٍ مَا عَدَلنَا بِهِ فَیَقُولُ عَلِیٌّ عَلَیْهِ السَّلام أَفَکُنتُ أَدَعُ رَسُولَ اللهِ صَلَّی اللهِ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم فِی بَیتِهِ لَم أدفَنهُ وَ أخرُجُ أنَازِعُ النَّاسَ سُلطَانَهُ فَقَالَت فَاطِمَهُ مَاصَنَعَ أَبُو الحَسَنِ إِلَّا مَا کَانَ یَنبَغِی لَهُ وَقَد صَنَعُوا مَا الله حَسِیبُهُم وَطَالِبُهُم (1).

ابن قتیبه دینوری گوید: علی علیه السّلام شبها فاطمه علیها السّلام دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را بر چهارپائی می نشاند و در مجالس انصار می برد و فاطمه از آنها یاری می طلبید و آنان می گفتند: ای دختر رسول خدا، بیعت ما با این مرد انجام گرفته است و اگر همسر و پسر عموی تو پیش از ابوبکر سبقت می جست و از ما بیعت می خواست ما از او رویگردان نبودیم و حضرت علی علیه السّلام می فرمود: آیا می بایست رسول خدا را در خانه می نهادم و دفن نکرده بیرون می آمدم و با مردم بر سر قدرت او نزاع می کردم؟ و فاطمه می گفت: ابوالحسن کاری نکرده مگر همان را که شایسته او بوده است و امّت هم کاری کردند که خداوند حسابگر و بازخواست کننده آنهاست.

2-فَأَتَی عُمَرُ أَبَا بَکرٍ فَقَالَ لَهُ أَلَا تَأَخُذُ هَذَا المُتَخَلِّفَ عَنکَ بِالبَیعَهِ فَقَالَ أَبُوبَکرٍ یَا قُنفُذُ وَهُوَ مَولًی لَهُ اذهَب فَادعُ عَلِیّاً قَالَ فَذَهَبَ قُنفُذٌ إِلَی عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلام فَقَالَ مَا حَاجَتُکَ قَالَ