گزیده ای ازرنجهای مظلوم تاریخ حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام صفحه 83

هَذَا جَزَاءُ مَنْ تَرَکَ الْعُقْدَهَ أَمَا وَ اللهِ لَوْ أَنِّی حِینَ أَمَرْتُکُمْ بِمَا أَمَرْتُکُمْ بِهِ حَمَلْتُکُمْ عَلَی الْمَکْرُوهِ الَّذِی یَجْعَلُ اللهُ فِیهِ خَیْراً فَإِنِ اسْتَقَمْتُمْ هَدَیْتُکُمْ.

وَ إِنِ اعْوَجَجْتُمْ قَوَّمْتُکُمْ وَ إِنْ أَبَیْتُمْ تَدَارَکْتُکُمْ لَکَانَتِ الْوُثْقَی وَ لَکِنْ بِمَنْ وَ إِلَی مَنْ أرِیدُ أَنْ أُدَاوِی بِکُمْ وَ أَنْتُمْ دَائِی کَنَاقِشِ الشَّوْکَهِ بِالشَّوْکَهِ.

وَ هُوَ یَعْلَمُ أَنَّ ضَلْعَهَا مَعَهَا اللهُمَّ قَدْ مَلَّتْ أَطِبَّاءُ هَذَا الدَّاءِ الدَّوِیِّ وَ کَلَّتِ النَّزَعَهُ بِأَشْطَانِ الرَّکِی(1).

از سخنان آن حضرت علیه السّلام در جنگ صفّین بعد از واقعه لیله الهریر، که شمّه ای از چگونگی آن در شرح خطبه 36 نهج البلاغه فیض الاسلام بیان شده است.

چون لشگر شام شکست خورد آثار فتح و پیروزی را در لشگر عراق مشاهده نمودند، بر اثر مکر و حیله عمرو بن عاص دست از جنگ کشیده و قرآن ها را بر سر نیزه کرده، حکومت حکمین را درخواست نمودند. بیشتر لشگر عراق در خواستشان را پذیرفتند، ولی امام علیه السّلام به این امر راضی نبود و آنان را از قبول این درخواست نهی می فرمود، آنها بسیار اصرار نموده و گفتند اگردرخواست ایشان را نپذیری تو را می کُشیم چنانکه عثمان بن عفّان او را کشتیم، پس حضرت بر اثر اصرار و گفتار زشتشان به حکمیّت تن داد و لشگرش را به پذیرفتن آن اجازه فرمود.