غدیر و رمضان نسخه 2 صفحه 2

مرد دیگری برخاست وگفت: من امروز بیش از علی انفاق کرده ام، مخارج سفر مرد وزنی را که قصد سفر داشتند وخرجی نداشتند هزار درهم پرداختم. پیامبر صلی الله علیه واله وسلم ساکت ماند. حاضران گفتند: ای رسول خدا، چرا به علی فرمودی: (رحمت خدا بر تو واجب شد) وبه این مرد با آن که بیشتر صدقه داده بود نفرمودی ؟ رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمود: مگر ندیده اید که گاه پادشاهی خادم خود را که هدیه ناچیزی برایش آورده مقام وموقعیتی نیکو می بخشد واز سوی خادم دیگرش هدیه بزرگی آورده می شود ولی آن را پس می دهد وفرستنده را به چیزی نمی گیرد ؟ گفتند: چرا، فرمود: در این مورد هم چنین است، رفیق شما علی دیناری را در حال طاعت وانقیاد خدا ورفع نیاز فقیری مؤمن بخشید ولی آن رفیق دیگرتان آنچه داد همه را برای معاندت ودشمنی با برادر رسول خدا داد و می خواست بر علی بن ابی طالب برتری جوید، خداوند هم عمل او را تباه ساخت وآن را وبال گردن او گردانید. آگاه باشید که اگر با این نیت از فرش تا عرش را سیم وزر به صدقه می داد جز دوری از رحمت خدا ونزدیکی به خشم خدا و در آمدن در قهر الهی برای خود نمی افزود. (1) 3 - علی علیه السلام فرمود: گروهی خدا را از روی رغبت پرستیدند واین عبادت تاجران است. گروهی خدا را از روی ترس وبیم پرستیدند واین عبادت بردگان است، وگروهی خدا را از روی شکر وسپاسگزاری پرستیدند واین عبادت آزادگان است. (2) 4 - وفرمود: خدایا، من تو را از بیم عذاب وطمع در ثوابت نپرستیدم، بلکه تو را شایسته بندگی دیدم وپرستیدم. (3)