غدیر و رمضان نسخه 2 صفحه 33

الف . منابع حدیث مؤاخات

همه محدثان، مورخان، سیره نویسان و تراجم نگاران، حدیث مؤاخات را نقل کرده اند، که از آن جمله است:

1 . ابن ابی شیبه، متوفای 235 ق.(157)
2 . احمد حنبل، متوفای 241 ق.(158)
3 . ابن عبدالبر، متوفای 426 ق.(159)
4 . ابن مغازلی، متوفای 483 ق.(160)
5 . اخطب خوارزم، متوفای 568 ق.(161)
6 . ابن بطریق، متوفای 600 ق.(162)
7 . تلمسانی، متوفای بعد از 645 ق.(163)
8 . سبط ابن جوزی، متوفای 654 ق.(164)
9 . گنجی شافعی، متوفای 658 ق.(165)
10 . محبّ الدین طبری، متوفای 694 ق.(166)

محدّث بحرانی تصریح فرموده که حدیث مؤاخات بین علمای تشیّع و تسنّن متواتر است.

برادری پیامبر وعلی

علی (ع) برادر رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله و سلّم بود

احمد بن حنبل در مسند خود از بیش از شش طریق نقل کرده از جمله از عمر بن عبد اللَّه از پدرش از جدش روایت نموده که پیامبر میان اصحاب خود برادری و اخوت برقرار کرد، ولی علی را با کسی برادر نکرد و او تا آخر بدون برادر ماند عرض کرد: ای رسول خدا میان اصحابت برادری بر قرار کردی و مرا با احدی برادر نکردی؟

فرمود: هیچ می دانی چرا؟ برای این که ترا برای خود باقی گذاشتم

«انت اخی و انا اخوک فان ذاکرک احد فقل: انا عبد اللَّه و اخو رسول اللَّه لا یدّعیها بعدک الّا کذّاب»

«1».

تو برادر منی و من برادر تو هستم، پس اگر کسی از تو بپرسد، بگو من بنده خدا و برادر رسول خدا هستم، و هر کس جز تو چنین ادعائی بکند دروغگوست.