غدیر و رمضان نسخه 2 صفحه 74

از بنده ذلیل فلانی پسر فلانی، به مولای بزرگواری که معبودی جز او نیست، آنکه زنده و پابرجاست، و سلام بر خاندان پیامبر: محمد و علی، و حسن و حسین، و علی و محمد، و جعفر و موسی، و علی، و محمد، و علی، و حسن، و حجتت بر بندگانت ای پروردگارم.

خداوندا تو را گواه می گیرم به اینکه گواهی می دهم تو خدائی هستی که معبود من و معبود پیشینیان بوده و معبودی جز تو نیست، بتو روی می کنم به حق این نامهائی که هر گاه با آنها خوانده شوی اجابت کرده، و هر گاه با آنها از تو درخواست شود عطا می کنی، از تو می خواهم که بر آنان درود فرستی و مرگم را بر آسان گردانده،و قبل از آن فریادرس من و پناه من در مقابل کسی که بر من تجاوز نموده و طغیانگری می کند باشی.

و این نوشته را در گلوله گلی قرار بده، و سوره یس را بخوان و در دریا بینداز، گفتم: ای امیر المؤمنین از دریا تا اینجا فاصله زیادی است و من در زندان قرار دارم و قدرت انجام کاری را ندارم، فرمود: آنرا در چاه آبی یا هر منبع آب که نزدیک توست بینداز.

ابن کشمرد گوید: از خواب برخاسته و آنچه حضرت علی - که بر او درود باد - به من امر کرده بود را انجام دادم - تا آنکه ذکر می کند که ابو طاهر او را به امر حضرت علی - که بر او درود باد - آزاد کرد و او را نزد خانواده اش فرستاد.

صحیفه الامام علی دعا 90