سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 10

که می گوید می فهمم (اعی). باید توجّه داشته باشیم که در این جا فعل (وعی) که در نیمه نخستین روایت به صورت ماضی آمده بود (وعیت) به صورت مضارع (أعی) می آید. و این دلیل آن است که در این حالت، و تنها در این حالت حضرت محمّد (ص) کلمات واقعی تلفّظ شده را می شنود.

امّا دامنه وحی تنها به جهان بشریّت ختم و خلاصه نمی شود بلکه همه کائنات هر کدام به گونه ای در این امر نشانه ای دارند که نقل همه آن ها صد البتّه در این دفتر نمی گنجد، لذا بسیار کوتاه به برخی از مسائل وحی اشاره

می کنیم.

1- وحی به مادر موسی

قصص، 7 وَ أَوْحَیْنا إِلی أُمِّ مُوسی أَنْ أَرْضِعِیهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَیْهِ فَأَلْقِیهِ فِی الْیَمِّ وَ لا تَخافِی وَ لا تَحْزَنِی إِنَّا رَادُّوهُ إِلَیْکِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِینَ.

و به مادر موسی وحی کردیم که: شیرش بده و اگر بر او بیمناک شدی به دریا بینداز و مترس و غمگین مباش، او را به تو باز می گردانیم و در شمار پیامبرانش قرار می دهیم.

شیر ده ای مادر موسی وراو اندر آب افکن، میندیش از بلا

هر که در روز الست آن شیر خوردهمچو موسی شیر را تمییز کرد

گر تو بر تمییز طفلت مولعی این زمان یا امّ موسی ارضعی

تا ببیند طعم شیر مادرش تا فرو ناید به دایه بد سرش «1»

2- وحی به زنبور عسل

نحل، 68 وَ أَوْحی رَبُّکَ إِلَی النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِی مِنَ الْجِبالِ بُیُوتاً وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا یَعْرِشُونَ.