سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 188

الف: آفرینش آسمان ها و زمین

سجده، 4، 5 اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما فِی سِتَّهِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوی عَلَی الْعَرْشِ

ما لَکُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا شَفِیعٍ أَ فَلا تَتَذَکَّرُونَ. یُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّماءِ إِلَی الْأَرْضِ ثُمَّ یَعْرُجُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ أَلْفَ سَنَهٍ مِمَّا تَعُدُّونَ.

خداست که آسمان ها و زمین را و آن چه میان آن هاست در شش روز بیافرید و آن گاه به عرش پرداخت. شما را جز او کارساز و شفیعی نیست. آیا پند نمی گیرید؟ کار را از آسمان تا زمین سامان می دهد. پس در روزی که مقدار آن هزار سال است- چنان که می شمارید به سوی او بالا می رود.

فرقان، 59 الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما فِی سِتَّهِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوی عَلَی الْعَرْشِ الرَّحْمنُ فَسْئَلْ بِهِ خَبِیراً.

آن که آسمان ها و زمین و هر چه را در میان آن هاست به شش روز بیافرید، آن گاه به عرش پرداخت. اوست خدای رحمان و درباره او از کسی بپرس که آگاه باشد.

انعام، 73 وَ هُوَ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَ یَوْمَ یَقُولُ کُنْ فَیَکُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَ لَهُ الْمُلْکُ یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ عالِمُ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَهِ وَ هُوَ الْحَکِیمُ الْخَبِیرُ.

و اوست آن که آسمان ها و زمین را به حق بیافرید. و روزی که بگوید: موجود شو، پس موجود می شود. گفتار او حق است. و در آن روز که صور دمیده شود فرمانروایی از آن اوست. دانای نهان و آشکار است و او حکیم و آگاه است.