سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 246

فَلْیَنْظُرِ الْإِنْسانُ مِمَّ خُلِقَ. «1»

پس چرا انسان نمی نگرد که از چه چیزی آفریده شده است؟

آیات دیگری که آدمی را به این حقیقت بیش تر رهنمون می سازد بدین شرحند:

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِی کَبَدٍ. «2» و لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ. «3»

تحقیقا انسان را در سختی آفریدیم.

تحقیقا انسان را در نیکوترین قوام آفرینش دادیم.

از پس این، آیاتی نیز هست که دعوت به مطالعه اعضا و جوارح آدمی می کند و

آن چه که خداوند در نهاد آدمی و در شکل او معین کرده است را طرح می کند تا آدمی به آن ها دقت و نظر داشته باشد. دو نمونه از این آیات را برمی شماریم.

یا أَیُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّکَ بِرَبِّکَ الْکَرِیمِ. الَّذِی خَلَقَکَ فَسَوَّاکَ فَعَدَلَکَ فِی أَیِّ صُورَهٍ ما شاءَ رَکَّبَکَ. «4»

ای انسان چه چیز باعث شد که به خدای کریم و بزرگوار خود مغرور گشتی، آن خدایی که تو را از عدم به وجود آورد و به صورتی تمام و کمال بیاراست و به اعتدال برگزید، و حال آن که به هر صورتی که خواستی خلق توانستی کرد.

أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَیْنَیْنِ، وَ لِساناً وَ شَفَتَیْنِ. «5»

آیا ما به او دو چشم عطا نکردیم. و زبان و دو لب به او ندادیم؟

______________________________
(1) طارق/ 5.
(2) بلد/ 4.
(3) تین/ 4.
(4) انفطار/ 8- 6.
(5) بلد/ 9- 8.