- مقدمه 1
- اشاره 4
- 1 وحی 4
- 2- وحی به زنبور عسل 10
- 1- وحی به مادر موسی 10
- 4- وحی به آسمان 11
- 3- وحی به ملائکه 11
- 5- وحی به حواریین 12
- 7- وحی به بنده خاص خدا 12
- 6- وحی زکریا به قوم خود 12
- 2 کتاب های آسمانی 35
- اشاره 51
- 3 قرآن معجزه جاوید محمّد (ص) 51
- 1- الفاظ قرآن 53
- 2- معانی قرآن 55
- 4 جمع آوری قرآن 62
- 5 اسامی و صفات قرآن 68
- اشاره 68
- 1- قرآن 69
- 2- فرقان 70
- 3- کتاب 70
- 5- تنزیل 71
- 4- ذکر 71
- 6- کلام اللّه 71
- اشاره 72
- 9- حکم 72
- 8- نور 72
- 7- بیان 72
- 1- مبین 73
- 4- کریم 74
- 3- مبارک 74
- 2- حکیم 74
- 5- مجید 75
- 6- عجب 75
- 8- عزیز 76
- 9- غیر ذی عوج 76
- 7- فصل 76
- 10- بشیر و نذیر 77
- اشاره 78
- 1- آیه 78
- اشاره 78
- 6 کیفیت صوری قرآن، آیه- سوره 78
- 1- علامت و نشانه 79
- 2- جماعت 80
- 3- امر عجیب و شگفت آور 80
- 2- سوره 83
- اشاره 83
- 3- مثانی 85
- 1- سبع طوال 85
- 3- مئون 86
- اشاره 86
- 4- مفصل 86
- 2- سوره ملک 87
- 1- سوره حمد 87
- 3- سوره صف 88
- ب: ترتیب موجود 89
- ج: ترتیب نزول 89
- الف: ترتیب الفبایی 89
- الف: یک حرفی 98
- ج: سه حرفی 98
- ب: دو حرفی 98
- 1- جز خدا کسی نمی داند 99
- 2- نام سوره ها 99
- د: چهار حرفی 99
- 3- اشاره به اسم و یا صفتی از خدا 99
- ه: پنج حرفی 99
- 5- سوگندهای قرآن 100
- 4- حروف پراکنده اسم اعظم 100
- 7- قرآن از همین حروف است 101
- 6- برای ساکت کردن مردم 101
- 7 ظاهر و باطن قرآن 103
- 8 آیات مکی و مدنی 106
- اشاره 113
- 9 آیات محکم و متشابه 113
- الف: همه قرآن محکم است. 117
- ج: برخی از آیات محکم و برخی متشابهند 117
- ب: همه قرآن متشابه است. 117
- 10ناسخ و منسوخ 120
- 11شأن نزول آیات 127
- 12تفسیر 133
- اشاره 133
- الف: نمونه های تفسیر شیعه 137
- ب- نمونه های تفسیر عرفانی 139
- 13تأویل 143
- اشاره 152
- 14محتویات قرآن 152
- اشاره 153
- 1- خدا 153
- الف- اسما و اوصاف مفرد و بسیط 154
- ب- اسما و صفات مرکب 158
- حشر، آیات 22- 24 162
- 2- رسولان الهی 165
- 3- محمّد (ص) 179
- اشاره 185
- 4- آفرینش 185
- الف: آفرینش آسمان ها و زمین 188
- پ: آفرینش هر چه در زمین است 189
- ب: آفرینش دریاها 189
- ت: آفرینش انسان 190
- ج: آفرینش شب و روز، و خورشید و ماه 192
- ث: آفرینش مرد و زن 192
- 5- انسان 193
- ک- آفرینش مرگ و زندگی 193
- 6- اجتماعیات 198
- اشاره 203
- 7- اخلاق و عرفان 203
- الف: در حوزه اخلاق 205
- ب: در حوزه عرفان 207
- 8- عقل و فلسفه 209
- اشاره 215
- 9- علم و دانش 215
- الف- آموختن علم به داود (ع) و سلیمان (ع) 221
- پ: آموختن و ارائه علم و کتاب به موسی و عیسی (ع) 222
- ب: آموختن و دادن حکم و علم به لوط (ع) 222
- ج: آموختن علم تأویل احادیث به یوسف (ع) 223
- ث: ارائه حکمت به لقمان (ع) 223
- ت: ارائه کتاب و حکم به یحیی (ع) 223
- چ: آموختن علم به خضر (ع) 224
- الف: دعوت به تفکر 224
- ب: دعوت به تعقل 226
- پ: دعوت به سیر و گشت 227
- ت: دعوت به نظر. 228
- ث: اولی الالباب 229
- ج: ذکر 230
- چ: فقه و تفقه 231
- ح: بصیرت 232
- خ: برهان 233
- ر: علم 234
- د: نهی 234
- ذ: توسّم 234
- ز: یقین و ایقان 236
- ژ: معرفت و عرفان 237
- الف: نگاه و دقت در خلقت خود 242
- ب: نگاه و دقت در خلقت حیوانات 247
- پ: نگاه و دقت در خلقت هستی 248
- 10- قصص و حکایات 253
- 11- تاریخ و امم 261
- اشاره 261
- 1- قوم نوح 269
- 2- قوم عاد 271
- 3- قوم ثمود 274
- 4- قوم لوط 276
- 5- قوم شعیب (مدین) 277
- 12- تمثیلات 284
- 13- دنیا و آخرت 287
- 15نزول، انزال و تنزیل 300
- 16سوگندهای قرآن 307
- اشاره 307
- 1- سوگند به خدا 310
- الف: سوگند به مسائل اعتقادی. 310
- 3- سوگند به قیامت 311
- 2- سوگند به رسول خدا، محمد مصطفی (ص) 311
- 4- سوگند به قرآن 312
- 5- سوگند به ملائکه 312
- 6- سوگند به ذات انسان 313
- 1- 2- زمین 314
- 1: مکان ها 314
- ب- سوگند به مسائل طبیعی 314
- 1- 1- آسمان 314
- 1- 3- کوه 315
- 1- 4- دریا 315
- 2- 1- صبح: سحرگاهان 316
- 1- 5- شهر مکه 316
- 2- زمانها 316
- 2- 3- ضحی: 317
- 2- 4- عصر: 317
- 3- 1- لیل 317
- 3- پدیده های طبیعی 317
- 2- 2- فجر: 317
- 4- اشیاء و حیوان 318
- 3- 2- نهار 318
- 4- 1- خورشید 318
- 4- 3- ستارگان 319
- 4- 2- ماه 319
- 4- 4- اسبان پیکارگر 320
- ج- سوگند به گیاهان 320
- 1 و 2- تین و زیتون 320
- د- سوگند به پدر و مادر 320
- 3- کتاب 321
- ه- سوگند به آثار فرهنگی 321
- 1 و 2- قلم و نوشته 321
- 17لغات غیر عربی قرآن 325
- 18اهداف قرآن 336
- 1- هدایت و رحمت 336
- اشاره 336
- 2- بشارت و انذار 338
- 3- ذکر 340
- 4- تفکر و اندیشه 341
- 19طبقات قراء 344
- اشاره 351
- 20اعجاز قرآن 351
- 1- معجزات حضرت موسی (ع) 353
- 2- معجزات حضرت عیسی (ع) 359
- 3- معجزات حضرت محمّد (ص) 360
- 21قرآن در کلام بزرگان 409
- اشاره 409
- 1- در کلام رسول خدا محمّد مصطفی (ص) 409
- 2- در کلام امیر المؤمنین علی (ع) 411
- 3- در کلام حضرت سجاد (ع) 414
دیگر به ماه رمضان اشاره کرده اند، چنان که گروهی «لیله مبارکه» را که در آیه شریفه: إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَهٍ مُبارَکَهٍ إِنَّا کُنَّا مُنْذِرِینَ. فِیها یُفْرَقُ کُلُّ أَمْرٍ حَکِیمٍ. «1»
وارد شده را با نیمه شعبان تطبیق کرده اند.
امّا عموم مفسرین قرآن و بیشترینه از اهل حدیث و روایت نزول قرآن را بر اساس آیاتی که پیش از این هم ذکر شد در ماه مبارک رمضان می دانند، امّا در این که نزول دقیق قرآن در کدامیک از شب های ماه رمضان بوده است آن ها را دچار اختلاف کرده است.
امّا چرا ماه رمضان؟ به دلیل آیه یکصد و هشتاد و پنجم از سوره شریف بقره که با صراحت تمام می فرماید: شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ. و نزول دقیق تر آن در شب قدر است به دلیل آیه اول
از سوره شریفه قدر که: إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَهِ الْقَدْرِ. این دو آیه به خوبی محدوده زمان نزول قرآن را تعیین می کند امّا آیه ای دیگر که به این مسئله کمک می نماید آیه ای است که در آن لفظ یَوْمَ الْفُرْقانِ آمده: إِنْ کُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَ ما أَنْزَلْنا عَلی عَبْدِنا یَوْمَ الْفُرْقانِ. یَوْمَ الْتَقَی الْجَمْعانِ. «2» اگر ایمان آورده اید به خدا و به آن چه بر بنده خود روز فرقان که روز جدا شدن حق از باطل است- فرو فرستادیم، روزی که دو جمع و دو سپاه کفر و اسلام بهم رسیدند.
مورخان قائلند که این درگیری، جدال با مشرکین در غزوه بدر بوده است که در صبح جمعه هفدهم ماه رمضان صورت گرفته است. و طبری قائل است که: قرآن وقتی به رسول خدا (ص) نازل شد که هجده شب از ماه رمضان گذشته بود.
سیوطی نیز روایتی را بدین مضمون نقل می کند که: از وائله بن اسقع روایت شده است که پیغمبر (ص) فرمود: تورات شش روز پس از رمضان، و انجیل پیش از سیزدهم رمضان، و زبور پیش از هجدهم رمضان، و قرآن پیش از
______________________________
(1) دخان/ 4- 3.
(2) انفال/ 41.