سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 315

هُوَ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِی مَناکِبِها وَ کُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَ إِلَیْهِ النُّشُورُ. «1»

اوست خدایی که زمین را برای شما آرام و هموار قرار داد تا در پست و بلندی آن حرکت کنید و از روزی او بخورید و بازگشت به سوی اوست.

1- 3- کوه

کوه مظهر قدرت، عظمت و پایداری است. و از آیات و نشانه های بسیار عالی آفرینش، و از مهم ترین عوامل تثبیت زمین و سکونت و آرامش این کره گردنده بحساب می آید.

کوه ها بسیار مهم هستند و فهم و ادراک آنان از آیات الهی بسیار بالاست و سخن حق را می فهمند و آیه شریفه سوره حشر دلالت بر این فهم و شعور می کند. لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلی جَبَلٍ لَرَأَیْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْیَهِ اللَّهِ.

این حد از فهم و شعور جا دارد که مورد توجّه احدیت نیز قرار بگیرد. و در این بین خداوند به کوهی خاص سوگند یاد می کند. کوهی که به آن «طور» هم اطلاق می شود. «و الطور»، سوگند به کوه سینا. و شأن شرف این کوه بیش تر به خاطر آن است که خدای

حکیم در این مکان با موسی (ع) سخن گفت و او لقب کلیم یافت.

1- 4- دریا

در سوره طور، آیه چهارم می خوانیم وَ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ، سوگند به دریای جوشان و مواج. دریاها که بیشترینه سطح زمین را پوشانده اند جزو عجایب خلقت بشمارند. نه تنها خود دریا و آب بلکه آن چه که در درون دریاها نیز هست کافی است که آدمی را به خود خیره و سرگردان کند، و این همه عجایب، جا دارد که توسط خالق آن جهت بیان اهمیت و ارزش بایسته آن مورد سوگند و قسم قرار گیرد.