سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 358

این که هدایت نکرد سخت به ضلالت و بدبختی افکند.

فَأَوْحَیْنا إِلی مُوسی أَنِ اضْرِبْ بِعَصاکَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَکانَ کُلُّ فِرْقٍ کَالطَّوْدِ الْعَظِیمِ. وَ أَزْلَفْنا ثَمَّ الْآخَرِینَ. وَ أَنْجَیْنا مُوسی وَ مَنْ مَعَهُ أَجْمَعِینَ. ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِینَ. إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَهً وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ. وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ. «1»

پس به موسی وحی کردیم که عصای خود را به دریای نیل زن چون زد دریا شکافت و آب و قطعه دریا

مانند کوهی بزرگ بر روی هم قرار گرفت- و راه عبور از دریا برای موسی و قومش باز شد- و دیگران- فرعونیان- را به دریا آوردیم. آن جا موسی و همه همراهانش را از دریا بیرون آورده به ساحل سلامت رسانیدیم آن گاه قوم دیگر همه را به دریا غرق کردیم همانا این هلاک فرعونیان آیت بزرگی برای عبرت و موعظه مردم بود و لیکن اکثر خلق ایمان نمی آورند و همانا خدای تو بسیار مقتدر و مهربان است.

د- عذاب ها و بلایای آسمانی فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آیاتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَکْبَرُوا وَ کانُوا قَوْماً مُجْرِمِینَ. «2»

پس به آنان- قوم موسی به کیفر کفرشان- طوفان و ملخ و شپشک و وزغ و خون و آن نشانه های آشکار را فرستادیم باز طریق کبر و گردنکشی پیش گرفتند و قومی نابکار شدند.

وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِینَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ یَذَّکَّرُونَ. «3»

و فرعونیان را سخت به قحطی و تنگی معاش و نقص و آفت بر

______________________________
(1) شعراء/ 67- 63.
(2) اعراف/ 132.
(3) اعراف/ 130.