سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 412

آن ها نابینا نیستند و تپّه هایی است که روآورندگان از آن ها گذر نمی توانند کرد.

خداوند آن را قرار داد سیرابی تشنگی دانایان و بهار دل های مجتهدان و مقصد راه های نیکان و دارویی که پس از آن دردی نمی ماند و روشنایی که تاریکی با آن نیست و ریسمانی که جای چنگ زدن آن

محکم است و پناهگاهی که دژ بلند آن استوار است و ارجمندی کسی که آن را دوست دارد و صلح و ایمنی کسی که داخل آن گردد، و هدایت و رستگاری کسی که پیرو آن باشد، و عذرخواه کسی که آن را به خود نسبت دهد و دلیل کسی که به آن سخن گوید و گواه کسی که به وسیله آن با دشمن جدال نماید و فیروزی کسی که آن را حجت آورد و نگهدارنده کسی که به آن عمل کند، و مرکب تندروی کسی که آن را به کار وادارد و نشانه کسی که نشانی جوید و سپر کسی که به برگیرد و دانایی کسی که در گوش دارد و خبر کسی که نقل کند و حکم کسی که حکم نماید. «1»

و نیز فرمود:

و بدانید این قرآن پند دهنده ای است که خیانت نمی کند، راهنمایی است که گمراه نمی نماید. سخن گویی است که دروغ نمی گوید و کسی با این قرآن ننشست مگر آن که چون از پیش آن برخاسته هدایت و رستگاری او افزایش یافت یا کوری و گمراهی او کم گردید.

و بدانید کسی را بعد از قرآن نیازمندی نیست و نه برای کسی پیش از قرآن بی نیازی است، پس بهبودی دردهای خود را از آن بخواهید و در سختی و گرفتاری از آن کمک بگیرید زیرا در قرآن برای بزرگ ترین درد که کفر و نفاق و تباه شدن و گمراهی می باشد شفا و بهبودی است. پس به آن از خدا بخواهید و با دوستی آن به خدا رو آورید و آن را وسیله خواهش از بندگانش قرار ندهید، زیرا بندگان به مانند قرآن به خدا رو

نیاوردند.

و بدانید قرآن شفاعت کننده ای است که شفاعتش پذیرفته می گردد و