سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 77

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَنْزَلَ عَلی عَبْدِهِ الْکِتابَ وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً. «1»

سپاس خداوندی را که بر بنده خود این کتاب را نازل کرد و هیچ کجی و انحراف در آن ننهاد.

10- بشیر و نذیر

دیگر از اوصافی که به قرآن نسبت داده شده است بشیر و نذیر است و این ها صفاتی است که خداوند به رسولان خود نیز نسبت داده است. و معنای آن مژده دادن و بیم رساندن از برای هدایت و خلاص از معاصی و گرفتاری از عذاب آخرت است. و مجموع آن را در آیات اولیه سوره شریفه فصّلت می یابیم که فرمود:

حم. تَنْزِیلٌ مِنَ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. کِتابٌ فُصِّلَتْ آیاتُهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ. بَشِیراً وَ نَذِیراً فَأَعْرَضَ أَکْثَرُهُمْ فَهُمْ لا یَسْمَعُونَ. وَ قالُوا قُلُوبُنا فِی أَکِنَّهٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَیْهِ وَ فِی آذانِنا وَقْرٌ وَ مِنْ بَیْنِنا وَ بَیْنِکَ حِجابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ. «2»

حا، میم. کتابی است که از جانب آن بخشاینده مهربان نازل شده است. کتابی است که آیه هایش به وضوح بیان شده، قرآنی است به زبان عربی برای مردمی که می دانند، هم مژده دهنده است و هم بیم دهنده. بیش ترشان از آن

اعراض کرده اند و سخن نمی شنوند.

گفتند: دل های ما از آن چه ما را بدان دعوت می کنی در پرده است و گوش هامان سنگین است و میان ما و تو حجابی است، تو به کار خود پرداز و ما نیز به کار خود می پردازیم.

______________________________
(1) کهف/ 1.
(2) فصلت/ 5- 1.