غدیر در سیره امام صادق علیه السلام صفحه 103

از ابن ابی عمیر، از محمّد بن مهاجر، از مادرش ام سلمه نقل کرده که وی گفت: به مکه رفتم، زنی از مرجئه با من همراه شد وقتی به ربذه رسیدم مردم محرم شده من نیز با آنها احرام بستم منتهی احرام را به تأخیر انداخته و در وادی عقیق به آن مبادرت نمودم، آن زن به من گفت: شما شیعیان در همه چیز مخالفت می کنید، مردم از ربذه احرام بستند، شما از وادی عقیق محرم می شوید و همچنین در نماز میّت مردم چهار تکبیر بر میت می گویند ولی شما پنج تکبیر می گویید و خدا را شاهد می گیرم که تکبیر بر میّت چهار تا است.

زن شیعه می گوید: بر امام صادق علیه السّلام داخل شدم، به حضرت عرض کردم: خدا حال شما را نیکو گرداند زنی از گروه مرجئه با من همراه شد و چنین و چنان گفت:

پس آنچه را گفته بود محضر امام علیه السّلام عرض کردم، حضرت ابو عبد اللَّه علیه السّلام فرمودند:

رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله هر گاه بر میّت نماز می خواندند اوّل تکبیر می گفتند سپس شهادت می دادند بعد تکبیر گفته و پس از آن بر نبیّ صلوات می فرستادند و دعاء

می کردند سپس تکبیر سوّم را گفته و به دنبالش برای مؤمنین و مؤمنات دعاء می کردند بعد تکبیر چهارم را گفته و به دنبالش برای میّت دعاء می کردند و بالاخره تکبیر پنجم را گفته و منصرف می شدند.(1)

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السّلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وآله إِنَّ اللَّهَ فَرَضَ الصَّلَاهَ خَمْساً وَ جَعَلَ لِلْمَیِّتِ مِنْ کُلِّ صَلَاهٍ تَکْبِیرَه.

حضرت ابی عبد اللَّه علیه السّلام فرمودند: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله فرمودند: خداوند متعال پنج نماز واجب فرموده و از هر نماز یک تکبیر برای میّت قرار داده است.(2)