حسینیه علوی صفحه 130

صفحه 130

خیل کروبیان به: یا مولا!....................خیل لاهوتیان به: وا شوقا!

قدسیان با ترانه می خواندند.....................هم ره عرشیان خوش آوا

که علی دست قادر ازلیست

رشته ی ما سوی به دست علیست

علی معشوق رب العالمین است

علی معشوق رب العالمین است

نخی از جامه اش حبل المتین است

ز وقتی پا در این عرصه نهاده

غبار مقدمش روح آفرین است

تمام آسمان محتاج لطفش

به محشر ناجی اهل زمین است

به وقت رعد و برق ذوالفقارش

کلام حضرت حق «آفرین» است

به مشتاقان جنت فاش گویید

نجف مصداق فردوس برین است

نجف شهری بود هم کفو جنت

که دربانش فقط روح الامین است

تمام کائنات و چرخ محشر

نمی گردد مگر با اذن حیدر

***

زمین و آسمان ها گشته رامش

و بیت حق سند خورده به نامش

علی همتای زهرای بتول است

همانی که خدا داده سلامش

تمام لعن و نفرین خدا بر

کسی که کم شمارد احترامش

علی از بطن کعبه آمده که

شبیه حق بود خلق و مرامش

به هرجایی که ذکر بوتراب است

دل من می زند پر سوی بامش

و شیعه گشته ام زیرا نوشتند

به جنت شیعیانش هم کلامش

میان شعله ابراهیم گر خفت

صد و ده مرتبه هو یا علی گفت

***

علی معنای لطف و جود و احسان

علی آیینه ی معبود منان

بود بهر حیات پیکر دین

علی روح و علی جسم و علی جان

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه