ابلاغ کند که باید درِ خانه هایشان را به مسجد ببندند.
عباس فرمان رسول خدا را پذیرفت امّا وقتی از کنار خانه فاطمه زهرا : رد می شد دید که هر دو نوباوه آن بانوی مطهره در مقابلش دم در نشسته اند. تعجّب کرد در همان حال رسول خدا رسید و از دخترش سؤال فرمود:
چرا اینجا نشسته ای ؟
حضرت زهرا عرض کرد: منتظر فرمان شما هستم که درِ خانه را به مسجد ببندم. حضرت رسول فرمود:
خداوند مرا از این دستور استثنا فرموده است و تو و علی و فرزندان تو نیز همانند خودِ من هستید.
همهمه در میان مسلمانان افتاد .یکی از آنها که وضع را چنین دید اجازه ی باز شدن یک پنجره را خواست؛ امّا رسول خدا اجازه نداد.
آن مرد اصرار کرد که حتی یک روزنه باز بماند، امّا باز هم رسول خدا مخالفت فرمود. پیامبر با این عمل نشان داد که هیچکس در فضائل خاصِ اهل بیت علیهم السلام نمی تواند شریک باشد حتّی اگر عباس عموی پیامبر باشد.
آن گاه پیامبر چنین فرمود: