سرای گذر: دنیا از منظر امام علی علیه السلام صفحه 177

سایه ای که گسترده و به سرعت برچیده می شود، چیزی نخواهد دید، اما اگر زندگی هدف داشته باشد، زندگی انسان از اصالتی برخوردار خواهد گشت که محصول ان جاودانگی است.(1)

حیات معقول

حیات معقول

اگر حیات دنیوی، با دو بال معرفت و عمل سازنده به پرواز درآید و از آلودگی های گوناگون طبیعت حیوانی آزاد شود، در مسیر حیات اخروی قرار می گیرد و حیات معقول نامیده می شود.

پیامبران الهی و حکمای راستین این نوع زندگی را برای بشریت عرضه و تبلیغ می کنند.

اشخاصی که این گونه زندگی می کند اگرچه نمودهای زندگی آنان مادی و دنیوی است، ولی حقیقت این زندگی، حیات اخروی است و حقیقتی است معنوی و در این دنیای مادی از مدیریت روحانی والایی برخوردارند (اگرچه ظاهر زندگی این گونه افراد مادی است، اما باطنش معنوی و اخروی است).

این گونه افراد حتی یک لحظه احساس پوچی و رکود و جمود نمی کنند.

به جهان خرّم از آنم که جهان خرّم از اوست

عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست(2)

بدون پدید آوردن این آشتی و سازگاری میان ماده و معنا و آخرت و دنیا، هیچ نوع زندگی، اگرچه در رفاه و آسایش غوطه ور بوده باشد، پاسخ گوی نیازهای اصیل حیات انسانی،