سرای گذر: دنیا از منظر امام علی علیه السلام صفحه 197

و آزادی مستضعفان جهان با سرمایه داری و رفاه طلبی منافات ندارد، با الفبای مبارزه بیگانه اند. بحث مبارزه و رفاه، بحث قیام و راحت طلبی، بحث دنیاخواهی و آخرت جویی، دو مقوله ای است که هرگز با هم جمع نمی شوند و تنها آن هایی تا آخر خط با ما هستند، که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده اند.(1)

هیچ چیز به زشتی دنیاگرایی روحانیت نیست:

من اکثر موفقیت های روحانیت و نفوذ آنان را در جوامع اسلامی، در ارزش عملی و زهد آنان می دانم و امروز هم این ارزش نه تنها نباید به فراموشی سپرده شود که باید بیشتر از گذشته به آن پرداخت. هیچ چیزی به زشتی دنیاگرایی روحانیت نیست و هیچ وسیله ای هم نمی تواند بدتر از دنیاگرایی، روحانیت را آلوده کند. آن چیزی که روحانیون هرگز نباید از آن عدول کنند، حمایت از پابرهنه ها و محرومین است؛ چرا که هرکسی از آن عدول کند از عدالت اجتماعی اسلام عدول کرده است.(2)

دنیاطلبی؛ سر منشأ اختلافات

کسانی که توجه به دنیا دارند، نمی شود اختلاف نداشته باشند. هرکس برای خودش می خواهد، آن هایی که اختلاف ندارند، آن هایی هستند که به دنیا اعتنا ندارند. آن هایی هستند که به ارزش ها توجه دارند، آن ها بین شان اختلاف واقع نمی شود.(3)

2 _ دنیاگرایی در کلام مقام معظم رهبری

2 _ دنیاگرایی در کلام مقام معظم رهبری

دنیاطلبی؛ دون شأن روحانیت است:

مردم به عمل ما روحانیون نگاه می کنند. روحانی آن وقت سخن نافذ خواهد داشت که

1- صحیفه نور، ج 20، ص 235.
2- صحیفه نور، ج 20، ص 242.
3- صحیفه نور، ص 224.