- پیشگفتار 1
- اشاره 5
- 1. مدیریت از دیدگاه دانشمندان غربی 5
- 2. اندیشه های دانشمندان مسلمان درباره مدیریت 6
- 3. سیمای مدیریت از دیدگاه امام علی(ع) 10
- اشاره 16
- 1. مدیریت مبتنی بر قوانین الهی 16
- 2. مدیریت؛ امانتی الهی 19
- 3. مدیریت و خدمت 21
- الف) شرایط حق 23
- اشاره 23
- 4. مدیریت و تکلیف 23
- ب) شرایط تکلیف 23
- 5. مدیریت و کرامت انسانی 25
- اشاره 33
- 2. اصل تمرکز زدایی 37
- اشاره 37
- ب) تشکیل جلسههای مشورتی 39
- ج) ایجاد و تجهیز ارتش 39
- الف) تعیین مشاوران 39
- و) تشکیل قوه قضاییه 40
- ز) بهره بردای از هزینه های مالی 40
- ه_) حفظ امنیت داخلی 40
- د)ترسیم سیاست خارجی هنگام جنگ و صلح 40
- 3. اصل تشویق و تنبیه 42
- 1. برنامه ریزی 48
- اشاره 48
- 2. سازماندهی 51
- 3. هماهنگی 54
- 4. کنترل و نظارت 57
- 5. تصمیم گیری 61
- اشاره 65
- 1. اختیار 65
- 2. ایجاد روابط صمیمانه انسانی 66
- 3. گذشتهنگری و آیندهنگری 68
- 4. سعه صدر 69
- اشاره 71
- 1. عیب پوشی 72
- 2. پای بندی به ضوابط 73
- 3. وفای به عهد 75
- 1. دستیابی به هدف با هر وسیله 78
- 3. خودپسندی 81
- 4. دوری از مردم 83
- اشاره 85
- 1. نظریه مدیریت علمی 86
- اشاره 92
- 3. نظریه بوروکراسی اداری 92
- الف) تأکید بر عنصر انسانی 94
- ب) تأکید بر تجربه و آگاهی 95
- ج) رابطه انسانی و عاطفی مدیر و زیردستان 96
- د) کنترل و نظارت کارکنان 97
- 4. نظریه مدیریت زمان 98
- اشاره 103
- 1. مدیریت غیرمتمرکز 104
- 2. انتخاب شایسته مدیران و مسئولان 105
- 4. تقویت خودکنترلی 106
- 5.آموزش پیگیر ضمن خدمت 108
- 6. مبارزه با رابطهسالاری و حرکت بر مبنای ضوابط 109
- اشاره 111
- پیشنهادهای کلی 111
- 1. گزینش کارمندان شایسته (شایستهسالاری) 111
- 2. نظارت دقیق و برخورد مناسب با خطاها 112
- 3. پیگیری رویههای نیک و پرهیز از رویههای نادرست 114
- 4. توجه به مأموریت خطیر فرهنگسازی 115
4. زمانبندی وقت خویش برای اجرای هر کاری با توجه به اولویت تعیین شده؛
5. انجام دادن هر کار در زمان مشخص به ترتیب اولویت.
با اجرایی شدن مراحل یاد شده، از زمان خویش می توان بیشترین بهره را برد. آنگاه باور خواهیم کرد که برای انجام دادن تمام کارها وقت داریم. در مدیریت اسلامی و علوی، تأکیدهای فراوانی درباره استفاده بهینه از فرصتها و وقتها شده است. احادیث و بیانهای زیر از امام علی(ع) در این زمینه، تنها مشتی از خروار است:
_ فرصتها زود از دست می روند و دیر بازمی گردند.(1)
_ فرصتها همچون ابر می گذرند. پس هنگامی که فرصت نیکویی یافتید، از آن استفاده کنید.(2)
_ لحظه ها، عمر را درمی نوردند.(3)
_ شب و روز از تو چیزی (عمر) می گیرند. پس تو نیز از آنها بهرهای ببر.(4)
_ کسی که فرصتها را غنیمت شمارد، از غصه ها ایمن گردد.(5)
_ از دست دادن فرصتها در وقت امکان، حماقت است.(6)
_ فرصتها ربودنی است. باید آنها را غنیمت شمرد.(7)
1- [1] . غررالحکم و دررالکلم، ج 2، ص 113.
2- [2] . همان، ج 2، ص 573 .
3- [3] . همان، ج 1، ص 94.
4- [4] . همان، ج 2، ص 667 .
5- [5] . همان، ص 275 .
6- [6] . همان، ص 276 .
7- 6. همان، ص 273 .