کندو کاوی در مدیریت علوی صفحه 32

این روایت، هشداری برای تمامی مسئولان و دست­اندرکارانی است که دیگران را به کاری فرامی خوانند، حکم می نویسند، معرفی می کنند یا رأی می دهند تا مقامی را به شخصی بسپارند. امام علی(ع) در این باره می فرماید:

در انجام دادن کارها بر افراد کسل، بی حال و سست عنصر، اعتماد نکن و از آنها یاری مخواه.(1)

بی­گمان، وقتی کمک خواستن از افراد سست پیمان و ضعیف منع شده، سپردن مسئولیت به آنها، گناهی نابخشودنی است؛ زیرا سبب تباهی سرمایه های مادی و معنوی جامعه می­شود و چنین حکمی از سوی مدیری آگاه و رهبری فاضل و مسئولی امانت­دار دور از انتظار است.

ندهد هوشمند روشن رأی                به فرومایه، کارهای خطیر

بوریاباف اگرچه بافنده­ است                        نبرندش به کارگاه ح__ریر(2)