کندو کاوی در مدیریت علوی صفحه 99

صفحه 99

زیان به بار می­آورد. مولای متقیان علی(ع) می­فرماید: «از دست دادن فرصت­ها، مایه غم و اندوه است».(1)

گوهر وقت بدین خیرگی از دست مده

آخر این عمر گران­مایه، بهایی دارد(2)

چه بسیارند انسان­هایی که از کمبود وقت می نالند و دلیلِ بی توجهی به بخشی از کارهای زندگی را کمبود وقت می دانند. هر چه سطح مسئولیت فرد گسترده­تر باشد، به همان نسبت نیاز او به وقت بیشتر است؛ زیرا مدت شبانه روز برای همه یکسان است و به طور طبیعی، مدیری که با انواع سلیقه ها و توقع­ها روبه­روست، برای پاسخ­گویی در حیطه مسئولیتش، بیشترین نیاز را به وقت و زمان دارد. ازاین­رو، آشنایی با فن «مدیریت زمان» که روش­های بهره گیری مناسب از زمان به بهترین شکل را می­آموزد، برای تمامی مدیران ضروری است. اساس مدیریت زمان، استفاده مؤثر و بهینه از وقت است و این امر بر پایه فرآیند برنامه­ریزی است که شامل مراحل زیر می­شود:(3)

1. تعیین دقیق کارهایی که باید در مدت زمانی مشخص (برای مثال یک روز) انجام شود؛

2. اولویت­بندی کارها به ترتیب اهمیت و اجرای زودتر آنها؛

3. مشخص کردن اقدام­های لازم برای انجام دادن هر کار و تعیین زمانی که صرف اجرای آن کار می شود؛


1- [1] . غرر الحکم و دررالکلم، ج 1، ص 272 .
2- [2] . دیوان اشعار پروین اعتصامی.
3- [3] . نگرشی بر مدیریت اسلامی، ص 80 .
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه