آیین بندگی در کلام علوی صفحه 114

1- نهج البلاغه ضمن خطبه ی 16

زیرا هر اندازه صلح و آشتی در میان مردم گسترده تر شود نشانه ی ایمان و در مسیر حق بودن مردم است، و آثار و برکات دین کاملا در میان مردم هویدا می گردد، و هر اندازه کینه توزی و نزاع و کشمکش در جامعه شیوع پیدا کند و تفرقه و جدایی در میان مردم بیش تر شود، نشانه ی کفر وفسق و تبعیت از طریق شیطان آشکار می گردد که در واقع این امر یک نوع جامعه شناسی دینی است و کاملا می توان جامعه ی بیمار را از جامعه ی سالم تمییز داد.

قرآن کریم در این باره می فرماید:

(فَاتَّقُوا اللهَ وَ أَصْلِحُوا ذَاتَ بَینِکُمْ)(1)

از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید، و خصومت هایی را که در میان شماست، برداشته و یک دیگر را آشتی دهید.

این امر مهم، می تواند با دو اثر مفید و سازنده و زیر بنایی فردی و اجتماعی همراه باشد.

1- اثر فردی

کانون خانواده اولین مکان تربیت و آموزش است، مهم ترین و بیش ترین زیر ساخت های شخصیتی انسان از نظر روحی و روانی، در خانواده شکل می گیرد، اگر خانواده ای با صلح و صفا و آرامش همراه باشد، و اعضای خانواده، مخصوصا مربیان آن - یعنی پدر و مادر - یک دل و هم صدا باشند، و از تفاهم اخلاقی و مدیریتی برخوردار باشند، هم پیوند و وحدت و همبستگی آن ها مایه ی پرورش درست و تربیت صحیح فرزندان است، و هم نیروهای مفید و کارآمد و مسئولیت