آیین بندگی در کلام علوی صفحه 130

1- سوره ی زلزله آیه ی 7 و 8.

2- سوره ی لقمان آیه ی 16.

(وَ وُضِعَ الْکِتابُ فَتَرَی الْمُجْرِمینَ مُشْفِقینَ مِمَّا فیهِ وَ یقُولُونَ یا وَیلَتَنَا مَا لِهذَا الْکِتَابِ لاَ یغادِرُ صَغیرَهً وَ لاَ کَبیرَهً إِلاَّ أَحْصَاهَا وَ وَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِراً وَ لاَ یظْلِمُ رَبُّکَ أَحَداً)(1)

و کتاب (نامه ی اعمال همه ی انسان ها) در آن جا گذارده می شود، پس گنه کاران را می بینی که از آنچه در آن است، ترسان و هراسانند و می گویند: ای وای بر ما! این چه کتابی است که هیچ عمل کوچک و بزرگی را فرونگذاشته مگر این که آن را به شمار آورده است؟! و (این در حالی است که) همه ی اعمال خود را حاضر می بینند، و پروردگارت به هیچ کس ستم نمی کند.

نتیجه چنین به دست می آید که محاسبه ی اعمال بسیار دقیق و حساس، و پاسخ گویی هر عمل و رفتار نیز بسیار ظریف و دشوار است، امیرالمومنین(ع) برای رهایی از آن شرایط دشوار و سخت، توصیه می کند که صله ی رحم نمایید که این عمل می تواند حساب روز قیامت را بر شما آسان کند.

2. عمر طولانی

رسول اکرم6 فرمودند:

إِنَّ الرَّجُلَ لَیصِلُ رَحِمَهُ وَ قَدْ بَقِی مِنْ عُمُرِهِ ثَلَاثُ سِنِینَ، فَیمُدُّهَا(2) اللهُ إِلَی ثَلَاثٍ وَ ثَلَاثِینَ سَنَهً؛(3)