آیین بندگی در کلام علوی صفحه 147

1- عوالی اللئالی ج 1 ص 190 حدیث 247، مستدرک الوسائل ج 2 ص 473 حدیث 2497.

2- ثواب الاعمال ص 133، خصال شیخ صدوق ج 1 ص 223 حدیث 53، وسائل الشیعه ج 16 ص 733 حیث 21704.

3- کافی ج 5 ص 128 حدیث 2، تحف العقول ص 198، وسائل الشیعه ج 17 ص 244 حدیث 22438.

کسی که یتیمی را در خاندان خود نگاهداری کند تا دوران کودکیش سپری گردد و از سرپرستی بی نیاز شود، با این عمل بهشت را خداوند بر او واجب می کند، همان گونه که برای خورنده ی مال یتیم آتش را واجب و لازم کرده است.

پیش گیری حکیمانه ی دین اسلام از عواقبی تلخ

اشاره

توصیه به نگه داری و چگونه مصرف کردن اموال آن ها، نگاه حکیمانه و آینده نگرانه ی خداوند رحیم است که از فیض و رحمت او سرچشمه می گیرد. او برای پیشگیری از رهاشدن یتیمان بی سرپرست به حال خود، و سوء استفاده ی دیگران از اموال آنان، بهترین راه را پیشنهاد می کند که مهم ترین آن ها، در قالب سه راهکار بسیار مهم و اصولی، در برنامه های اسلامی در موضوع ایتام تعیین فرموده که عبارتند از:

1. حفظ و سرپرستی ایتام

قرآن کریم در این باره می فرماید:

(وَ یسْئَلُونَکَ عَنِ الْیتامَی قُلْ إِصْلاَحٌ لَهُمْ خَیرٌ وَ إِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُکُمْ)(1)

از تو درباره ی یتیمان می پرسند، بگو: اصلاح کار آنان بهتر است، و اگر زندگی خود را با زندگی آن ها بیامیزید، آن ها برادران دینی شما هستند.

بهترین نوع خدمتی که می تواند در حق آن ها مفید باشد، مدیریت و هدفمند کردن امور مادی، معنوی و تربیتی آن هاست که این امر مهم در کانون پر مهر و