آیین بندگی در کلام علوی صفحه 172

آن گاه رسول خدا6 فرمود:

الْجِیرَانُ ثَلَاثَهٌ؛ فَمِنْهُمْ مَنْ لَهُ ثَلَاثَهُ حُقُوقٍ: حَقُّ الْإِسْلَامِ وَ حَقُّ الْجِوَارِ وَ حَقُّ الْقَرَابَهِ، وَ مِنْهُمْ مَنْ لَهُ حَقَّانِ: حَقُّ الْإِسْلَامِ وَ حَقُّ الْجِوَارِ، وَ مِنْهُمْ مَنْ لَهُ حَقٌّ وَاحِدٌ؛ الْکَافِرُ لَهُ حَقُّ الْجِوَارِ؛ (1)

همسایگان بر سه دسته اند: برای بعضی از آن ها (دسته ی اول) سه حق است: حق مسلمانی، حق همسایگی و حق خویشاوندی، و برای برخی از آنان (دسته ی دوم) دو حق می باشد: حق مسلمانی و حق همسایگی، و برای گروه دیگر (دسته ی سوم) یک حق بیش تر نیست، آن شخص کافر است که تنها یک حق دارد، آن فقط حق همسایگی است.

دعا نمودن در حق همسایگان

یکی از کسانی که به معنای اتمّ به گفتار پیامبر6 جامه ی عمل پوشاند، حضرت صدیقه ی طاهره فاطمه ی زهرا3 بود که او یک الگوی تمام عیار برای جوامع بشری است، و پیامبر اکرم6 بارها درباره اش فرمود:

فِدَاهَا أبُوهَا؛ (2)

پدرش فدایش باد.

او شخصیّتی است که قطب عالم امکان حضرت ولی عصر امام زمان4 در باره ی او می فرماید: