آیین بندگی در کلام علوی صفحه 177

1- من لا یحضره الفقیه ج 2 ص 623 حدیث 3214، وسائل الشیعه ج 15 ص 177 حدیث 20226.

فَقَالَ لَهُ الذِّمِّی: فَقَدْ تَرَکْتَ الطَّرِیقَ!

فَقَالَ7 لَهُ: قَدْ عَلِمْتُ.

قَالَ: فَلِمَ عَدَلْتَ مَعِی وَ قَدْ عَلِمْتَ ذَلِکَ؟

فَقَالَ لَهُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ7: هَذَا مِنْ تَمَامِ حُسْنِ الصُّحْبَهِ أَنْ یشَیعَ الرَّجُلُ صَاحِبَهُ هُنَیئَهً إِذَا فَارَقَهُ، وَ کَذَلِکَ أَمَرَنَا نَبِینَا6.

فَقَالَ لَهُ الذِّمِّی: هَکَذَا قَالَ؟

قَال7َ: نَعَمْ.

قَالَ الذِّمِّی: لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَبِعَهُ مَنْ تَبِعَهُ لِأَفْعَالِهِ الْکَرِیمَهِ، فَأَنَا أُشْهِدُکَ أَنِّی عَلَی دِینِکَ، وَ رَجَعَ الذِّمِّی مَعَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ 7، فَلَمَّا عَرَفَهُ أَسْلَمَ؛(1)

ای بنده خدا کجا می روی؟

حضرت فرمود: به کوفه می روم.

وقتی راه ذمّی از راه کوفه جدا شد، علی7 نیز به راه آن مرد ذمّی رفت.

ذمّی از آن حضرت7 پرسید: مگر نگفتی به کوفه می روی؟

حضرت فرمود: بلی.

ذمّی به او گفت: راه کوفه را ترک کردی!

امام7 فرمود: می دانستم.

ذمّی گفت: پس چرا با وجوی این که می دانی، مسیرت را عوض کردی؟

حضرت فرمود: این عمل من کمال نیکی در رفاقت است که انسان