آیین بندگی در کلام علوی صفحه 18

1- تاریخ بغداد ج 6 ص 219 شماره ی 3275، ینابیع الموده ج 1 ص 377، تاریخ مدینه دمشق ج 42 ص 364.

2- سوره ی مائده آیه ی 55 : سرپرست و ولی شما تنها خدا و پیامبر اوست و کسانی که ایمان آورده اند، همان کسانی که نماز برپا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند.

3- . تفسیر فرات کوفی ص 124- 128 حدیث 135 - 145، تفسیر قمی ج 1 ص 170، تفسیر عیّاشی ج 1 ص 327، حدیث 137، تفسیر قرطبی ج 6 ص221، تفسیر درّ المنثور ج 2 ص 293، تفسیر روح المعانی ج 2 ص 334 و 337 و 352.، شواهد التنزیل ج 1، ص 161، تفسیر طبری ج 6، ص 288، تفسیر کشاف (زمخشری) ج 1، ص 649.

وَلِیکُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ(ص) می گوید: مقصود خداوند متعال از این آیه، حضرت علی بن ابی طالب(ع) است، هنگامی که آن حضرت در حال رکوع بود، سائلی وارد مسجد شد، آن امام(ع) انگشتر خود را به او اعطا فرمودند.

و هم چنین این مفسّر قرآن در ادامه، از لسان ابوذر غفاری نقل می کند که او گفت: روزی با رسول خدا6 مشغول نماز بودیم، سائلی به کنار در مسجد آمد و تقاضای کمک کرد، اما کسی به او چیزی عطا نکرد.

در این هنگام امیرالمومنین(ع) در حال رکوع بود، پس او با خنصر دست راست خود به آن سائل اشاره کرد، انگشتری در آن دست داشت، سائل به اشاره ی آن حضرت متوجه شد، پیش آمد و انگشتر را از انگشت آن حضرت گرفت و رفت.

وقتی رسول خدا(ص) این صحنه را مشاهده نمود، سر به سوی آسمان بلند کرد و فرمود:

اللّهم إنّ نَبیکَ مُوسَی ابْنَ عِمْرانْ سَألَکَ فَقال: (رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی* وَ یسِّرْ لِی أَمْرِی* وَ احْلُلْ عُقْدَهً مِنْ لِسانِی* یفْقَهُوا قَوْلِی* وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی* هارُونَ أَخِی* اشْدُدْ بِهِ ازری *وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی(1)

اللَّهُمَّ أَنَا مُحَمَّدٌ نَبِیکَ وَ صَفیکَ، اللَّهُمَّ فَاشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یسِّرْ لِی أَمْرِی، وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی عَلیاً، اُشْدُدْ بِهِ ظَهْری؛

خدایا در حقیقت پیامبرت موسی بن عمران از تو تقاضا کرد و گفت: پروردگارا ! سینه ی مرا بگشای، و کارم را به من آسان کن، و گره از زبان من باز کن، تا گفتارم را بفهمند، و برای من وزیری از کسانم مقرر فرما،