آیین بندگی در کلام علوی صفحه 182

1- سوره ی بقره آیه ی 125.

2- اشاره به آیه ی 97 سوره آل عمران است که خداوند فرمود: (وَ مَنْ دَخَلَهُ کَانَ آمِناً)

3- اشاره است به آیه ی 96 سوره ی آل عمران که فرمود: (بِبَکَّهَ مُبَارَکاً وَ هُدیً لِلْعالَمینْ).

آن، پذیرای هزاران زایر مسلمان و مومن از سراسر جهان می باشد.

یکی از وصیت های مهم امیرالمومنین(ع) به هنگام شهادت، سفارش همه ی فرزندان نسبی و معنوی به گرامیداشت این فریضه ی مهم الهی است.

برای این که بتوانیم به مقدار وسع، به اهمیّت سفارش حضرت علی بن ابی طالب7 در انجامِ این عمل عبادی و مراسم با شکوه معنوی حج دست یابیم، ابتدا به دو ثقل گران بها، یعنی قرآن و عترت مراجعه می کنیم؛ زیرا سیمای راستین حج و محتوای واقعی آن در کلام خداوند متعال و سخنان معصومین: مشهود است.

عظمت حج وکعبه ی معظّمه در کلام وحی

1- عظمت حج

حج عبادتی است که تمام اعمال عبادی را به همراه دارد، و همه ی انبیا در این عمل عبادی شرکت کردند که دقت در آن، در خور تامّل است، پروردگار متعال آن را بر انسان مستطیع فقط یک مرتبه در طول عمر واجب نموده و فرموده:

(وَ لِلَّهِ عَلَی النَّاسِ حِجُّ الْبَیتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَیهِ سَبِیلاً وَ مَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اللهَ غَنِی عَنِ الْعَالَمِینَ)(1)

و از حقوق خداوند بر مردم است که قصد خانه ی (او) نمایند، برای آن ها که توانایی رفتن به سوی آن دارند، و هر کس کفر ورزد (و حج را ترک کند، به خود زیان رسانده) خداوند از همه ی جهانیان بی نیاز است.