آیین بندگی در کلام علوی صفحه 194

1- خصال شیخ صدوق ج 1 ص 127، وسائل الشیعه ج 14 ص 586 حدیث 19870.

2- کافی ج 4 ص 66 حدیث 3، من لا یحضره الفقیه ج 2 ص 99، المقنعه 309، تهذیب الأحکام ج 4 ص 192.

می گردد، لذا همه ی انبیا و اوصیا حول آن طواف کردند، و همه ی آن ها مناسک به جا آوردند.

محل نزول برکات

تمام فیوضات حضرت حق جلّ جلاله از عرش اعلی، و سدره المنتهی بر بیت المعمور و از آن جا به کعبه ی معظّمه ترواش می کند و به خلایق ارزانی می گردد.

هنگامی که خداوند منّان از خانه ی کعبه به عنوان مکانی که آیات روشن الهی (1)از آن متجلی است، یاد می کند که یکی از آن رحمت های واسعه، آمرزش گناهان است.

و پیامبر اکرم6 در حجه الوداع فرمود:

إنَّ ربَّکم تَطَوَّلَ عَلَیکُمْ فی هَذَا الْیومِ، وغَفَرَ لِمُحْسِنِکُمْ، وَ شَفَّعَ مُحسِنَکُمْ فی مُسیئِکُمْ؛(2)

پروردگارشما امروز شما را مورد عنایت خود قرار داد، نیکوکاران شما را بخشید، و شفاعت نیکوکاران شما را در حقّ گناه کاران تان پذیرفت.

خداوند متعال در هر لحظه یک صد و بیست نظر رحمت در آن جا نازل می فرماید، شصت نظر رحمت برای طواف کنندگان، چهل نظر رحمت برای نمازگزاران، و بیست نظر رحمت برای ناظرین و نگاه کنندگان به کعبه ی معظمّه است (3)