آیین بندگی در کلام علوی صفحه 203

1- کافی ج 3 ص 268 حدیث 4، تهذیب الاحکام ج 1 ص 329 حدیث 946، وسائل الشیعه ج 4 ص 108 حدیث 4236.

2- سوره ی کوثر آیه ی 1 و 2: Gإِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَانْحَرْF. ما کوثر را به تو عطا کردیم، پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن.

3- سوره ی نسا آیه ی 103.

و هم چنین در سوره ی عنکبوت می فرماید:

(وَ أَقِمِ الصَّلاَهَ إِنَّ الصَّلاَهَ تَنْهَی عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنْکَرِ)(1)

و نماز را برپا دار که نماز(انسان را) از زشتی ها و گناه بازمی دارد.

این عبادت تا آن اندازه در نزد خداوند متعال دارای اهمیّت است که به فرستاده ی خود ¬فرمود:

(وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاهِ وَ اصْطَبِرْ عَلَیهَا)(2)

و کسان خود را به نماز فرمان ده و خود بر آن شکیبا باش.

در آیه ی شریفه ی دیگر سفارش می کند:

(وَ اسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاهِ وَ إِنَّها لَکَبیرَهٌ إِلاَّ عَلَی الْخَاشِعینَ)(3)

از شکیبایی و نماز یاری جویید، و به راستی این (کار) گران است مگر بر فروتنان.

و در آیه ی دیگر نیز می فرماید:

(قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَکَّی * وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّی)(4)

رستگار آن کس است که خود را پاک گردانید، و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد.

نماز در سیره و بعضی از کلمات معصومین(ع)

نماز مهم ترین رشته ی ارتباط انسان با خداوند متعال، و عالی ترین زمان ابراز